text in EN, GR

Irish designer Kieran Donnellan, along with a team of international participants, designed and built Dark Beacon Pavilion for MEDS Workshop 2019, under the theme MEMNISO”, in Spetses island. Pavilion’s aim is to raise awareness of climate change, and in particular sea-level rise.

–text by the authors

Dark Beacon Pavilion is located on the top of a small hill overlooking the old harbour, sharing this location with a light-house. While the light house warns of immediate dangers, the pavilion warns of future dangers. This is where the pavilion’s short-name comes from.

The design is influenced by the maritime culture of Spetses. The external form of the pavilion resembles a simplified straight-edged outline of a boat, vertically extruded.

Internally, there are 2 pools of water – one on the ground floor and another on the first – connected by a ladder. The distance between these pools is almost the maximum estimated sea-level rise by the year 2100. To achieve clear head-height this distance was increased slightly. Charred wood is used for 2 reasons.

Charring is a technique used in traditional boat building, and there is a connection between the burned appearance and the theme of global warming.

Visitors approach the pavilion via a long tree-lined avenue. The trees obscure the view of the pavilion so that it is not completely revealed until very close. Gradually the pavilion’s unusual vessel-like form becomes apparent. The triangular doorway is a reference to the effect of moving around boats in a confined shipyard.

Upon entering, visitors step onto a ramp with an incline designed to cause a brief moment of balance adjustment, just like the effect of stepping from land onto a boat. This ramp is created by bending whole boards into shape. There is no break between the ramp and the flat landing. Proceeding up this ramp, one discovers a pool of water containing large stepping stones. This pool acts as a baseline for the sea-level rise concept. A ladder invites people to the first floor, where they are offered a seat with a stunning view of the Greek mainland and islands. The viewport contains a pool at it’s base. Visitors sit there wondering what might happen to the landscape outside should significant sea-level rise occur.

A panoramic view of the harbour and coast is available by climbing the second part of the ladder towards the roof. This allows visitors to see just how vulnerable places like Spetses are to the impacts of sea-level rise. The roof is not designed to be accessed completely. Instead, people climb to the top of the ladder and look out through the triangular viewport while standing on the ladder.

The combination of charred wood, water and the use of triangular geometry are references to the traditional charring technique. This is an attempt to define a tectonic derived from the traditional processes and is a secondary theme of the project.

To elaborate, the traditional technique involves tying 3 boards into a triangular chimney and setting a fire at the base. Water is used to quench the flames and control the depth of the burn.

Facts & Credits
Project title  Dark Beacon Pavilion
Design  Kieran Donnellan
Participants  Dominikos Wildeboer, Gianna Gkioni, Evily Stroda
Organization  MEDS Workshop 2019
Location  Spetses island, Greece
Duration  26/07/2019 – 12/08/2019



Ο Ιρλανδός designer Kieran Donnellan, σε συνεργασία με μια ομάδα διεθνών συμμετεχόντων, σχεδίασε και κατασκευάσε το Dark Beacon Pavilion στα πλαίσια του MEDS Workshop 2019, υπό το θέμα “MEMNISO”, που πραγματοποιήθηκε στις Σπέτσες. Σκοπός της εγκατάστασης είναι να προβληματοποιήσει το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής και συγκεκριμένα την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.

–κείμενο από τους δημιουργούς

Τοποθετημένο στην κορυφή του λόφου, με θέα στο παλιό λιμάνι, το Dark Beacon Pavilion γειτνιάζει άμεσα με τον παρακείμενο φάρο των Σπετσών. Ενώ ο φάρος προειδοποιεί για έναν άμεσο κίνδυνο, το pavillion εφιστά την προσοχή για έναν μελλοντικό, ετυμολογώντας έτσι την ονομασία του.

Το σχέδιο της εγκατάστασης είναι επηρεασμένο από τη ναυτική παράδοση των Σπετσών. Η γεωμετρία και η μορφή της κατασκευής, θυμίζουν μια απλοποιημένη εκδοχή ενός σκαριού το οποίο στη συνέχεια εξωθείται κατακόρυφα.

Εσωτερικά, εντοπίζονται δυο υδάτινα επίπεδα -ένα στο ισόγειο και ένα στον όροφο-  τα οποία συνδέονται μέσω μιας εσωτερικής κλίμακας. Η υψομετρική διαφορά των δύο αυτών επιπέδων, αποτελεί και τη μέγιστη εκτιμώμενη άνοδο της θαλάσσιας στάθμης μέχρι το έτος 2100. Η επιλογή καμμένου ξύλου έχει διττή σημασία.

Η καύση του ξύλου αποτελεί μια τεχνική η οποία χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή ξυλοναυπηγική τέχνη, ενώ ταυτόχρονα η εκκεντρική υφή του αντηχεί στο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής.

Ο επισκέπτης προσεγγίζει την κατασκευή διαμέσου ενός επιμήκους μονοπατιού ανάμεσα στα πεύκα. Τα δένδρα, αποκρύπτουν επιλεκτικά την όψη της κατασκευής έτσι ώστε η μορφή να αποκαλυφθεί σταδιακά και να είναι εμφανής μόνο από μια κοντινή απόσταση. Η τριγωνική είσοδος, αποτελεί μια προσομοίωση – αναφορά της εντύπωσης που δημιουργεί η κίνηση ανάμεσα στα σκαριά ενός καρνάγιου. Εισερχόμενος κανείς, βαδίζει πάνω σε μια ράμπα, η κλίση της οποίας είναι σχεδιασμένη με σκοπό να δημιουργήσει μια στιγμιαία εντύπωση ισορροπίας – προσαρμογής ανάλογη με αυτήν της μετάβασης από τη στεριά σε μια βάρκα. Η ράμπα διαμορφώνεται από την κλίση συνεχόμενων σανίδων, χωρίς ενδιάμεση διακοπή μέχρι την προσεδάφιση. Μεταβαίνοντας τη ράμπα, ο επισκέπτης συναντά ένα υδάτινο επίπεδο μέσα στο οποίο είναι τοποθετημένοι λίθοι από την ακτή, οι οποίοι λειτουργούν ως πατήματα. Το επίπεδο αυτό λειτουργεί ως επίπεδο αναφοράς για το θέμα της ανόδου της θαλάσσιας στάθμης.

Μία σκάλα, οδηγεί στο πρώτο επίπεδο, όπου εντοπίζεται ένα σημείο στάσης -κάθισμα οποίο προσφέρει μια μοναδική θέα των παρακείμενων νησιών. Η βάση του διαμορφωμένου πλαισίου -κάδρου αποτελείται από την δεύτερη δεξαμενή νερού. Από εκείνο το σημείο, ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να αντιληφθεί την επίδραση της μεταβολής της θαλάσσιας στάθμης στο τοπίο.

Μία πανοραμική θέα του λιμανιού αλλά και της παραλίας είναι δυνατή από την οροφή της κατασκευής, η οποία προσεγγίζεται εξίσου από την εσωτερική κλίμακα. Η οροφή ωστόσο δεν είναι βατή. Ο επισκέπτης, σκαρφαλώνοντας διαμέσου της σκάλας, οδηγείται σε μία τριγωνική οπή στο τελευταίο επίπεδο, μέσα από την οποία δίνεται η δυνατότητα της πανοραμικής θέασης. Αυτή, επιτρέπει στον επισκέπτη να αντιληφθεί τον κίνδυνο που διατρέχουν παραθαλάσσιες περιοχές και νησιά όπως οι Σπέτσες, από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.

Ο συνδυασμός του καμμένου ξύλου, του νερού όπως και της τριγωνικής γεωμετρίας, αποτελούν αναφορές της παραδοσιακής τεχνικής της καύσης, οι οποίες ενσωματώνονται σε μια προσπάθεια να καθοριστεί μια τεκτονική, αναδυόμενη από την παραδοσιακή τεχνική. Η προσέγγιση αυτή, αποτελεί τη δευτερεύουσα θεματική του έργου.

Η παραδοσιακή διαδικασία – τεχνική της καύσης περιλαμβάνει τη σύνδεση τριών σανίδων, σχηματίζοντας έναν τριγωνικό αγωγό – καμινάδα στη βάση του οποίου ανάβεται η φωτιά. Το νερό χρησιμοποιείται για το σβήσιμο της φωτιάς όπως και για τον έλεγχο του βάθους της καύσης.

Drawings – Σχέδια

Στοιχεία έργου
Τίτλος έργου  Dark Beacon Pavilion
Σχεδιασμός  Kieran Donnellan
Ομάδα συνεργατών   Δομήνικος Βίλντεμπουρ, Γιάννα Γκιώνη, Έβιλυ Στρόδα
Διοργάνωση  MEDS Workshop 2019
Τοποθεσία  Σπέτσες, Ελλάδα
Διάρκεια  26/07/2019 – 12/08/2019


RELATED ARTICLES