text in EN, GR

Diploma thesis by Eirini Bravou proposes a hill-building at Lipasmata complex in Drapetsona, a tall building structure that renegotiates the form and program of a skyscraper, developing around the core element of an 118 meters high preserved industrial chimney while, also, including the typology of balcony. 

-text by the author 

This thesis project was inspired by my case study about the balconies of Athens and the fact that they consist a key component on the configuration of the character of the city.

Trying to answer personal questions about the multidimensional contemporary identity of the Attic landscape lead to a research that ends up in the fact that the duo balcony-hill consists one of the basic elements that composes the Attic landscape.

At the same time, a series of simultaneous events in Greece, has a strong influence on the way that this project evolved. The presentation of the idea for the new skyscrapers on the coastal area of Attica, in Elliniko and the discussion about whether they are related to the identity of Athens is one of them. A few months later, the outbreak of Covid-19 pandemic brought teleworking to the forefront and emptied office buildings for a long time. The use of a building as a working space is often attributed to tall buildings. After a research on the tall buildings of Athens – the hill-buildings as we define them in this project- we are led to the realization that they follow a specific pattern. These are buildings that are used as office spaces, and they rarely have balconies.

Thus, arises the idea of a hill-building that renegotiates the form and program of the existing tall buildings of Athens and experiments with the attempt to include the character of the urban balcony in a public outdoor tall building. At the same time, the proposal criticizes the skyscrapers of Elliniko, and after a series of urban analyses and studies, it is decided to locate it on the West coastal area of Attica, at Lipasmata complex in Drapetsona.

An 118 meters high preserved industrial chimney, is the core around which a tall building that consists of balconies, is being developed.

The new landmark includes uses concerning leisure activities unlikely of the majority of Athens’ tall buildings. It does not have the intention to impose itself by creating new conditions forced in the place where it is located. On the contrary, it attempts to interpret the special character of the site and in this way, to attract the citizens of Athens. Finally, the proposal leads us to reconsider the terms and parameters of the construction of tall buildings in Athens.

Facts & Credits
Project title  FOUGARO: Public life scenarios on urban balconies
Student  Eirini Bravou
Supervisor  Giorgos Mitroulias
Course  Diploma thesis
Institution  School of Architecture, University of Thessaly

Η διπλωματική εργασία της Ειρήνης Μπράβου, με τίτλο “FOUGARO: Σενάρια δημόσιας ζωής σε αστικά μπαλκόνια”, παρουσιάζει την ιδέα ενός κτιρίου λόφου, μιας μεγαδομής που επαναδιαπραγματεύεται τη μορφή και το πρόγραμμα των ψηλών κτιρίων της αθηναϊκής πόλης, έχοντας ως πυρήνα τη διατηρητέα βιομηχανική υψικάμινο ύψους 118 μέτρων που βρίσκεται στο πολυχώρο Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα και αποσκοπώντας να συμπεριλάβει την τυπολογία του αστικού μπαλκονιού σ΄ένα κτήριο-ουρανοξύστη.

-κείμενο από τη δημιουργό

Η παρούσα διπλωματική εργασία αφορμάται από  την προγενέστερη μελέτη μου, στα πλαίσια της ερευνητικής μου εργασίας σε σχέση με το αθηναϊκό μπαλκόνι και το γεγονός ότι αποτελεί βασικό συστατικό στοιχείο του χαρακτήρα της Αθήνας.

Η προσωπική μου αγωνία για την αναζήτηση της σύγχρονης ταυτότητας του αττικού τοπίου οδηγεί σε μία σειρά ερευνών που καταλήγουν στο δίπολο μπαλκονιού-λόφου, ως ένα από τα βασικά στοιχεία που συνθέτουν το αττικό τοπίο.

Μια σειρά ταυτόχρονων γεγονότων στον ελλαδικό χώρο ασκούν έντονη επιρροή στην πορεία αυτής της εργασίας. Η παρουσίαση της ιδέας για τους νέους ουρανοξύστες στο παραλιακό μέτωπο της Αττικής, στο Ελληνικό και η συζήτηση για το αν σχετίζονται τελικά με την ταυτότητα της Αθήνας είναι ένα από αυτά. Λίγους μήνες αργότερα  το ξέσπασμα της πανδημίας Covid-19, φέρνει στο προσκήνιο την τηλεργασία και κλείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα τα κτίρια γραφείων, χρήση που συχνά προσδίδεται στα ψηλά κτίρια. Μελετώντας τα ψηλά κτίρια της Αθήνας ,τα κτίρια-λόφους όπως τα ορίζουμε στην παρούσα εργασία, οδηγούμαστε στη συνειδητοποίηση πως αυτά ακολουθούν ένα συγκεκριμένο μοτίβο. Πρόκειται για κτίρια εργασίας, τα οποία δε διαθέτουν ημιυπαίθριους χώρους .

Έτσι λοιπόν προκύπτει η ιδέα ενός κτιρίου λόφου που επαναδιαπραγματεύεται τη μορφή και το πρόγραμμα των υπαρχόντων ψηλών κτιρίων της αθηναϊκής πόλης και  πειραματίζεται με την προσπάθεια, του να συμπεριλάβει την ειδυλλιακότητα του αστικού μπαλκονιού σε ένα υπαίθριο ψηλό κτίριο. Την ίδια στιγμή επιχειρώντας να σχολιάσει και να αποτελέσει αντιπαράδειγμα στους ουρανοξύστες του Ελληνικού, και έπειτα από μία σειρά αστικών αναλύσεων και μελετών χωροθετείται στο Δυτικό παραλιακό μέτωπο, στον  πολυχώρο Λιπασμάτων, στη Δραπετσώνα.

Η διατηρητέα βιομηχανική υψικάμινος ύψους 118 μέτρων αποτελεί τον πυρήνα γύρω από τον οποίο αναπτύσσεται το κτίριο.

Η νέα παρέμβαση ενσωματώνει την τυπολογία του μπαλκονιού και χρήσεις που σχετίζονται με την αναψυχή και τον παραθερισμό, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των ψηλών κτιρίων στην Αθήνα. Το νέο τοπόσημο δεν έχει ως στόχο να επιβληθεί δημιουργώντας νέες συνθήκες βίαια φορεμένες στον τόπο που τοποθετείται, αντιθέτως επιχειρεί να ερμηνεύσει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του πολυχώρου Λιπασμάτων και με γνώμονα αυτόν, να προσελκύσει το μέσο Αθηναίο πολίτη, προτρέποντας μας τελικά να ξανασκεφτούμε τους όρους και τις παραμέτρους της ανέγερσης των ψηλών κτιρίων στην Αθήνα.

Στοιχεία έργου
Τίτλος εργασίας  FOUGARO: Σενάρια δημόσιας ζωής σε αστικά μπαλκόνια
Φοιτήτρια  Ειρήνη Μπράβου 
Επιβλέπων καθηγητής  Γιώργος Μητρούλιας
Μάθημα  Διπλωματική εργασία
Σχολή  Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας