Βαρώσια. Εγχειρίδιο Απομνημόνευσης μιας ξεχασμένης πόλης | Διπλωματική εργασία από τη Γεωργία Θειακού

text in EN, GR

Η παρούσα διπλωματική εργασία, μέσα από ένα εγχειρίδιο, αποσκοπεί στην εξερεύνηση της περιοχής “Βαρώσι” μέσα από αναμνήσεις ανθρώπων που έζησαν στην Αμμόχωστο πριν από 48 χρόνια, αναβιώνοντας ξανά την πόλη.

-text by the author

Ούσα από μια οικογένεια προσφύγων, έχω μόνο μια ασαφή εικόνα για το πως έμοιαζε η πόλη, η οποία δημιουργείται μέσα από ιστορίες που άκουσα απ’ την οικογένεια μου. Συχνά φαντάζομαι πως θα ήταν η ζωή τους στην Αμμόχωστο σήμερα, αν δεν είχε συμβεί η εισβολή. Το περίεργο είναι ότι παρόλο που δεν επισκέφτηκα ποτέ το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, παρά μόνο όταν ήμουν μικρή, πάντα ένιωθα ότι ένα κομμάτι μου ανήκει εκεί.

Στα σαράντα οκτώ χρόνια που πέρασαν, αυτοί οι άνθρωποι έχουν μετεγκατασταθεί σε διαφορετικά μέρη. Έχουν μεγαλώσει τις οικογένειες τους και έχουν ζήσει περισσότερο από το ήμισυ της ζωής τους αλλού. Ωστόσο εξακολουθούν να λένε σπίτι τους το Βαρώσι. Όταν ρωτάω κάποιο συγγενή μου για μια ιστορία, είναι αρκετά ενδιαφέρον πως όλοι νιώθουν μεγάλη αυτοπεποίθηση πριν ξεκινήσει η αφήγηση τους. Κι όμως, στην πορεία φαίνεται πόσο δύσκολο είναι να αφηγηθούν κάτι που υποτίθεται ήταν τόσο οικείο για εκείνους. Αν και οι ιστορίες διέφεραν μεταξύ τους, οι ομοιότητες στις αναμνήσεις ήταν σαφείς. Αυτό μου έδωσε την ώθηση να προχωρήσω σε μια έρευνα, σε μια προσπάθεια να αποτυπώσω ξανά την εικόνα της πόλης. \

Ένα εγχειρίδιο για την απομνημόνευση αυτής της ξεχασμένης πόλης.

Η παρούσα διπλωματική εργασία, μέσα από ένα εγχειρίδιο, αποσκοπεί την εξερεύνηση της πόλης μέσα από αναμνήσεις ανθρώπων που έζησαν στην Αμμόχωστο πριν από 48 χρόνια, αναβιώνοντας ξανά την πόλη.

Το συγκεκριμένο εγχειρίδιο αποτελείται από 4 τεύχη, ένα επιτραπέζιο παιχνίδι, μερικά τρισδιάστατα εκτυπωμένα αντικείμενα, 5 σουβενίρς, ένα κτίριο και σχέδια. Όλα τους για να βοηθήσουν στην απομνημόνευση αυτής της πόλης. Η εργασία αυτή φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα τρόπο αναπαράστασης της μνήμης, προτείνοντας ουσιασικά μια διαφορετική ανάγνωση της πόλης των Βαρωσιών , μέσω μιας άντλησης πληροφοριών και έπειτα αποθήκευσης τους, που βασίζεται στην αφήγηση και στην διάδραση, συνδυάζοντας τον ψηφιακό με τον αναλογικό χώρο.

Η εικόνα της πόλης είναι μια από τις μεγαλύτερες πιέσεις που μπορεί να δεχτεί αυτή η πόλη. Μια πίεση από τους κατοίκους να αναβιώσουν την εικόνα που έχουν για αυτήν την πόλη. Οι τελευταίες παραστάσεις που συνοδεύουν τους πρόσφυγες τόσα χρόνια, καθιστούν πιο δύσκολο να ξεπεραστεί αυτή η εικόνα γιατί μπορεί να θεωρηθεί ως εγκατάλειψη του ονείρου της επιστροφής.

Πως μπορεί αυτή η πόλη να ανακάμψει πλήρως, ενώ τα ερειπωμένα της κτίρια εξακολουθούν να είναι μια μόνιμη υπενθύμιση του παρελθόντος; Πόσο σημαντικό είναι να αναδειχθεί η κοινωνική πτυχή του προβλήματος ώστε η πόλη να ανακτήσει την απαξιωμένη ιστορική και πολιτιστική της δύναμη και την αξιοπρέπεια των κατοίκων της; Υπάρχει ουσία για την συζήτηση περί ανάκαμψης;

Η παρούσα εργασία δεν μιλά για την επαναλειτουργία της υπάρχουσας πόλης, όσο κι αν αυτό θα αποτελούσε ιδανική συνθήκη, αλλά έρχεται να σχολιάσει το καθεστώς που επικρατεί. Έρχεται να αφυπνίσει και να εμπλουτίσει τις εικόνες των ανθρώπων που την έζησαν. Λειτουργεί ως πυκνωτής των θραυσμάτων και αφορά μια προσωπική περιήγηση, του καθενός.

Η μνήμη μας μήπως είναι ένας τρόπος με τον οποίο επεξεργαζόμαστε και συσσωρεύουμε την εμπειρία; Φανταζόμαστε το παρελθόν; Μήπως τα αντικείμενα αυτά μπορούν να μας πλησιάσουν και να μας αγγίξουν περισσότερο από όσο πιστεύουμε;

Credits & Details

Είδος έργου: Διπλωματική Εργασία

Φοιτήτρια: Θειακού Γεωργία

Χρονολογία: Ιούλιος 2022

Ίδρυμα: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών

Επιβλέπων: Γουρδούκης Δημήτρης


This thesis, through a manual, aims to explore the city through memories of people who lived in Famagusta 48 years ago, reviving the city again. The image of the city is one of the biggest pressures this city can take. A pressure from residents to revive the image they have of this city. The last memories that have accompanied the refugees for so many years, make it more difficult to overcome this image because it can be seen as abandoning the dream of return.

-text by the author

Being from a refugee family, I only have an unclear idea of ​​what the city looked like, which is created through stories I heard from my family. I often imagine what their life would be like in Famagusta today if the invasion had not happened. The strange thing is that even though I never visited the occupied part of Cyprus, except when I was little, I always felt that a part of me belonged there.

In the forty-eight years that have passed, these people have relocated to different places. They have raised their families and lived more than half their lives elsewhere. However, they still call Varosi their home. When I ask a relative for a story, it’s quite interesting how they all feel very confident before they start telling. And yet, along the way, it shows how difficult it is to narrate something that was supposed to be so familiar to them. Although the stories differed, the similarities in the memories were clear. This urged me to proceed with a research, in an attempt to recapture the image of the city.

A manual for remembering this forgotten city.

This thesis, through a manual, aims to explore the city through memories of people who lived in Famagusta 48 years ago, reviving the city again.

This particular manual consists of 4 issues, a board game, some 3D printed items, 5 souvenirs, a building, and blueprints. All of them to help remember this city. This work aspires to be a way of representing memory, essentially proposing a different reading of the city of Varosia, through a retrieval of information and then its storage, based on narrative and interaction, combining the digital with the analog space.

The image of the city is one of the biggest pressures this city can take. A pressure from residents to revive the image they have of this city. The last memories that have accompanied the refugees for so many years, make it more difficult to overcome this image because it can be seen as abandoning the dream of return.

How can this city fully recover while its dilapidated buildings are still a permanent reminder of the past? How important is it to highlight the social aspect of the problem so that the city can recover its discredited historical and cultural power and the dignity of its inhabitants? Is there substance to the recovery talk?

This thesis does not talk about the re-opening of the existing city, even if that would be an ideal condition, but it comes to comment on the prevailing regime. It comes to awaken and enrich the images of the people who lived it. It acts as a capacitor of the fragments and is about a personal tour, of each one.

Is our memory a way we process and accumulate experience? Are we imagining the past? Could these objects be closer to us and touch us more than we think?

Credits & Details

Project type: Diploma thesis

Student: Theiakou Georgia

Supervisor: Gourdoukis Dimitris

University: Aristotle University of Thessaloniki

Date: July 2022


RELATED ARTICLES