Σε κοινή τελετή απονεμήθηκαν τα Residential Development Awards 2020 και τα Commercial Property Awards 2020 που διοργανώθηκαν για πρώτη φορά από το καθημερινό newsletter Build και την Boussias Communications. Το Build παρουσιάζει σήμερα το σύνολο όσων διακρίθηκαν μέσα από ειδικά διαμορφωμένους πίνακες, ενώ προβάλλει και τα έργα τα οποία ξεχώρισαν μέσα από την διαγωνιστική διαδικασία.

Στόχος των Residential Development Awards, που τελούν υπό την αιγίδα της Ένωσης Κατασκευαστών Κτιρίων Ελλάδας, του Συνδέσμου Ελλήνων Κτηματομεσιτών και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων είναι να προβάλουν την πρωτοπορία στον οικιστικό κλάδο και να αναδείξουν την αριστεία στην οικοδόμηση σύγχρονων κατοικιών.

Με τις κορυφαίες διακρίσεις Residential Architect of the Year και Residential Constructor of the Year ξεχώρισαν από τους νικητές, η XOXarchitects και η Stokas Inc αντίστοιχα καθώς συγκέντρωσαν την υψηλότερη συνολική βαθμολογία για το σύνολο των υποψηφιοτήτων τους που διακρίθηκαν. Παράλληλα, τα Residential Development Awards επιβράβευσαν με Platinum βραβεία τις υποψηφιότητες με την μεγαλύτερη βαθμολογία στις κατηγορίες που διαγωνίστηκαν: η Vikelas Architects στην ενότητα Νέες Κατασκευές, η Deda & Architects στην ενότητα Ανακατασκευή, Ανακαίνιση & Αποκατάσταση Διατηρητέων Κατοικιών και η Nicol Ridley στην ενότητα Εσωτερικός & Εξωτερικός Σχεδιασμός.

Στόχος των Commercial Property Awards είναι να αναδείξουν την αριστεία στη δόμηση κτιρίων με εμπορική χρησιμότητα δίνοντας, παράλληλα, μία μοναδική ευκαιρία να προβληθούν τα έργα που ξεχωρίζουν σε πρωτοπορία και καινοτομία. Με την κορυφαία διάκριση

Με τις κορυφαίες διακρίσεις Developer of the Year και Real Estate Investment Company of the Year ξεχώρισαν μεταξύ
των νικητών η Dimand και η Prodea αντίστοιχα καθώς συγκέντρωσαν την υψηλότερη συνολική βαθμολογία για το σύνολο των υποψηφιοτήτων τους που διακρίθηκαν. Παράλληλα, τα Commercial Property Awards επιβράβευσαν με Platinum βραβεία τις υποψηφιότητες με την μεγαλύτερη βαθμολογία στις κατηγορίες που διαγωνίστηκαν: Η Noval Property απέσπασε το Platinum στην ενότητα Νέες Κατασκευές-Γραφεία και η Prodea στην ενότητα Ανακαίνιση Κτιρίων-Γραφεία.

Αναλυτικά, τα έργα των XOXarchitects που διακρίθηκαν:

BCA CAMPUS, ΧΩΡΟΙ ΟΛΙΣΤΙΚΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ: Best Renovation – Education SILVER AWARD

Το κτίριο γραφείων της Γ.Ε.Κ Α.Ε. οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1991 – 1995 βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Αλέξανδρου Τομπάζη, γνωστότερο στο κοινό ως μπυραρία Craft εσωτερικού σχεδιασμού των meta-Αρχιτεκτονική.  Η νέα του χρήση ως κολλέγιο BCA, ενοποίησε το κτίριο γραφείων και το πρώην εστιατόριο σε σύγχρονο Campus.

Όταν μας ανατέθηκε να σχεδιάσουμε και να οργανώσουμε τους χώρους του κολλεγίου BCA ο πρώτος μας προβληματισμός ήταν πως θα κατορθώσουμε να αναπτύξουμε λειτουργικά αλλά και αισθητικά καινοτόμους χώρους σε ένα υφιστάμενο κτίριο. Η ιδέα ήταν λοιπόν να δημιουργήσουμε διαφορετικά περιβάλλοντα μαθησιακά και αναψυχής, έτσι ώστε να υποστηρίξουμε τις γνωστικές, φυσικές, και συναισθηματικές ανάγκες των μαθητών.

Παρότι οι χώροι είναι συνήθως προγραμματισμένοι για ένα συγκεκριμένο τύπο μάθησης είναι μεγάλο πλεονέκτημα όταν εκ προθέσεως είναι σχεδιασμένοι για να υποστηρίξουν μία ολιστική μάθηση. Το αποτέλεσμα είναι ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον  διαφορετικού τύπου, αυτό που τροφοδοτεί την επιτυχία των μαθητών. Για ολιστική μάθηση οι χώροι συναναστροφών, τα hubs, χώροι καφέ, παιχνιδιών, και άσκησης, είναι θεμελιώδεις. Είναι συχνά η άτυπη αλληλεπίδραση με τους καθηγητές και ομάδων, που προωθεί τους μαθητές να επεκτείνουν την σκέψη τους και να καλλιεργήσουν συναισθηματική ευφυΐα.

«Η μάθηση δεν συμβαίνει μόνο στη τάξη»

Έτσι λοιπόν το αμφιθέατρο που σχεδιάσαμε είναι και τοίχος αναρρίχησης, η χορού, αλλά και χώρος χαλαρών συναντήσεων και web browsing στη μεγάλη οθόνη, και φυσικά ομιλιών, για αυτό και το ονομάσαμε Omni zone. Αντίστοιχα στο πατάρι (Thinking Loft) εκμεταλλευτήκαμε τα υφιστάμενα καθιστικά μετασχηματίζοντας τα σε clusters για ομαδικές εργασίες η απλό διάβασμα. Στον ισόγειο χώρο έπρεπε να ενοποιήσουμε το μπαρ με τη διαφορετική στάθμη του προαυλίου, τη λύση έδωσαν οι κερκίδες που μπορούν να λειτουργήσουν και για συναυλία. Επίσης δεν θα μπορούσε να υπάρξει καταλληλότερος χώρος για video games απο τον υφιστάμενο χώρο του θησαυροφυλακίου.

Μια άλλη ενότητα στην οποία δόθηκε μεγάλη έμφαση είναι το Hotel School στον 2ο όροφο. Εκεί έχει οργανωθεί σύγχρονη προσομοίωση όλων των χωρών που διαθέτει ενα ξενοδοχείο σε διάταξη open plan με καινοτόμους αυτοματισμούς ηλεκτρονικής διαχείρισης. Το Lobby και εδώ παίζει το σημαντικότερο ρόλο σκηνοθετώντας αίσθηση φυγής, και άνεσης, χρησιμοποιώντας στοιχεία βίοφιλικού σχεδιασμού,  πχ διαφυγή από τη πόλη με ματ τζάμια και φυτά. Η βασική σχεδιαστική ιδέα και σε αυτό τον όροφο αλλά και σε όλο το campus ήταν να ενισχύσουμε τις συνθήκες για καινοτομία επαυξάνοντας τη ποιότητα και ποσότητα των  αλληλεπιδράσεων στους χώρους όπου καθηγητές μαθητές και ομάδες δουλεύουν, μαθαίνουν και δημιουργούν.

Ellinicon 4 – Cantilevered Gardens: GOLD PRIZE

Είναι το τέταρτο έργο οικιστικής ανάπτυξης που υλοποιεί η αναπτυξιακή – κατασκευαστική εταιρεία Axiacon στη περιοχή του κάτω Ελληνικού, εποικισθείσα από Έλληνες της μικράς Ασίας, τους Ελληνικιώτες. “Κάθε σπίτι κάθε μονοκατοικία με δυόμιση στρέμματα περιβόλι και πηγάδι με ανεμόμυλο, είχε κηπουρό και μια δύο υπηρέτριες. Θυμάμαι ότι γινόταν σκοτωμός ποιος θα έχει τον πιο ωραίο κήπο” Μάνος Μ. Μάρκογλου ( Ελληνικιώτης).  Γέφυρα λοιπόν με τη “κηπούπολη” του παρελθόντος αποτελεί το νέο έργο με εκτεταμένες φυτεύσεις όχι μόνο επί εδάφους αλλά σε εξώστες και δώματα, επιδιώκοντας να αντισταθμίσουμε το χαμένο έδαφος στήσαμε τους κήπους καθ΄ ύψος. Σε συνεργασία με την Landscape designer Nicol Ridley σχεδιάστηκαν κήποι με πλούσια ημιτροπική και τροπική φύτευση. Φυτά με μεγάλα πράσινα και δραματικά φύλλα αναμεμειγμένα με μαλακότερες υφές και λουλούδια υψηλής χρωματικής έντασης, σε συνδυασμό με αρωματικά φυτά που χύνονται από τα μπαλκόνια και τον ήχο του τρεχούμενου νερού δημιουργείται η αίσθηση χαλάρωσης και αναζωογόνησης.

Αρχικός προβληματισμός μας για το τετράγωνο γωνιακό οικόπεδο των δυόμιση στρεμμάτων ήταν αν τα δεκατρία διαμερίσματα θα αναπτυχθούν σε ενιαίο κτίριο η δύο. Αν και σχεδιαστικά αρχικά ήταν ελκυστική η λύση του ενιαίου κτιρίου σε σχήμα Γ με τρία διαμερίσματα ανά όροφο, σημειώθηκαν προβλήματα ιδιωτικότητας για τα μεσαία διαμερίσματα συν του ότι ήταν εκτός κλίμακας της περιοχής. Τελικά επιλέχθηκε η λύση δύο πενταόροφων κτιρίων σε σχηματισμό Γ με απρόσκοπτες θεάσεις και ιδιωτικότητα για όλα τα διαμερίσματα, το ένα αποτελείται από δύο διαμερίσματα ανά όροφο και το άλλο από ένα διαμέρισμα ανά όροφο. Η εσωτερική χωροθέτηση των διαμερισμάτων για τους χώρους διημέρευσης είναι γραμμική, είσοδος – κουζίνα – τραπεζαρία – καθιστικό και συνεχόμενα ανοίγματα προς τους εξώστες με θέα προς τη θάλασσα και τον κοινόχρηστο κήπο του συγκροτήματος.

Μεγάλη έμφαση έχει δοθεί, πέραν της αισθητικής, στην ενεργειακή στρατηγική κατηγορίας Α+ του συγκροτήματος πλαισιωμένη με τους απαραίτητους αυτοματισμούς έξυπνης και οικολογικής διαβίωσης, ώστε να πραγματοποιήσουμε ένα αειφόρο σύνολο.

Χρησιμοποιήστε την προσωποποίηση

Πέρα από την περιγραφή φυσικών χαρακτηριστικών της αρχιτεκτονικής, πιο αφηρημένα, παιχνιδιάρικα επίθετα και ιδιώματα μπορούν να αναζωογονήσουν τη γραφή σας και να την αναδείξουν πάνω από καθαρά ακαδημαϊκή πεζογραφία. Ο αρχιτέκτονας και καθηγητής Carlos Jimenez χρησιμοποιεί τέτοια γλωσσική γυμναστική στο άρθρο του σχετικά με την εξαιρετική έδρα SGAE από τους Antón García-Abril και Ensamble Studio:

«Το SGAE είναι ένα κτήριο που μοιάζει με βεράντα, του οποίου ο επιμήκης τοίχος της όψης είναι ένα θαυμάσιο κατασκεύασμα από ανατροπή και ακανόνιστα κομμάτια γρανίτη, όλα κρατούνται αιχμάλωτα σε έναν ανθεκτικό χορό βάρους, φωτός και βαρύτητας.»

Λέξεις και φράσεις όπως «ανατροπή», «αιχμάλωτος» και «χορός» προσδίδουν στην αρχιτεκτονική δυναμικές, ανθρώπινες ιδιότητες, εγκλωβίζοντας το δράμα ενός κτηρίου γεμάτου έντασης, βάρους και θεατρικών αντιθέσεων σε κλίμακα.

Στήνω σκηνικό  

Μια προσεκτικά επεξεργασμένη περιγραφή του πλαισίου ενός κτιρίου μπορεί να προσφέρει μια πληθώρα πληροφοριών για το κοινωνικό, οικονομικό και πολιτιστικό σκηνικό ενός έργου σε μία πρόταση. Η εισαγωγή του Andrew Mackenzie στην πολυκατοικία QVII του McBride Charles Ryan είναι ένα κλασικό παράδειγμα:  «Σε ένα προάστιο της Μελβούρνης, ανάμεσα στα γραφικά σπίτια των εργαζομένων που διασχίζονται με ογκώδη μεγαλοπρεπή αρχοντικά και στυλ Regency, βρίσκεται ένα μικρό καταφύγιο προστατευμένων καταλυμάτων, μια οικονομική δουλειά απλής, χωρίς επηρεασμούς.»  Έχοντας δημιουργήσει τη σκηνή με μια σειρά από επίθετα en pointe, ο Mackenzie συνεχίζει να περιγράφει τη «υλική ευελιξία και την αίσθηση του πολίτη» του έργου, το οποίο δίνει επιπλέον απήχηση από αυτήν τη ζωντανή περιγραφή του περιβάλλοντος.

Εφαρμόστε πνεύμα  

Οι σατιρικές ιδιοφυΐες του Design With Company μάς έδειξαν ότι η αρχιτεκτονική μπορεί να είναι αστεία, αλλά υπάρχουν επίσης πολλές ευκαιρίες να χρησιμοποιήσουμε πνεύμα για να προσθέσουμε αντίκτυπο στο επιχείρημά σας και να το κάνουμε πιο αξέχαστο, για εκκίνηση. Το ξεκίνημα του Shumon Bazar για το κομμάτι του στο ArandaLasch είναι ένα παράδειγμα:  «Εάν το στολίδι παραμένει έγκλημα, ακριβώς 100 χρόνια μετά το κατηγορώ από τον Adolf Loos, τότε η ArandaLasch είναι ένοχη όπως κατηγορείται. Ωστόσο, όπως όλοι γνωρίζουν, το έγκλημα πληρώνει ».  Αυτή η έξυπνη διοίκηση ενός παλιού μοντερνιστικού ρητού παίρνει ένα παιχνιδιάρικο κτύπημα στα κοινά θεωρητικά hangup πολλών αρχιτεκτόνων, ενώ αμέσως ο ArandaLasch χαρακτηρίζεται ως άτακτος επαναστάτης του επαγγέλματος. Αυτό το πλαίσιο δεν φέρνει μόνο ένα στριμωγμένο χαμόγελο στο πρόσωπο, αλλά προσθέτει βάρος στο υπόλοιπο κομμάτι του Bazar σε αυτό το πειραματικό έργο αυτού του avant-garde studio.

Ένεση συγκίνησης  

Όπως θα σας πει οποιοσδήποτε αρχιτέκτονας που έχει εργαστεί όλη τη νύχτα για να ολοκληρώσει ένα έργο πριν από την προθεσμία του, η αρχιτεκτονική είναι μια συναισθηματική επιχείρηση, αλλά, πέρα ​​από τα δεινά του στούντιο, μεγάλα κτίρια δημιουργούν εκρήξεις έμπνευσης, πάθους, απόλαυσης, ακόμη και αγάπης. Ο αρχιτέκτονας Kengo Kuma αναγνωρίζει αυτή τη δύναμη του συναισθήματος στο έργο των Hiroshi Nakamura & NAP Architects:  «Το πιο σημαντικό μέρος του να ερωτεύεσαι δεν είναι να εξηγήσεις γιατί, αλλά να τραγουδάς τον ύμνο του αγαπημένου, και ο Nakamura κάνει ακριβώς αυτό. Όταν ερωτεύτηκε το ξύλο, για παράδειγμα, δημιούργησε ένα κενό σχήμα που μοιάζει με ένα ξύλινο εξοχικό σπίτι σε ένα νησί. Αυτό ήταν επειδή ήξερε ότι ένα τραγούδι αγάπης για το ξύλο θα μπορούσε καλύτερα να εκφραστεί μέσω του σχήματος. “  Η συναισθηματική γλώσσα του Kuma καταγράφει τα ποιητικά ρεύματα στο έργο του Nakamura και περιγράφει συνοπτικά πώς εκδηλώνονται φυσικά σε κάθε έργο.

Κάντε το με τον τρόπο σας  

Ενώ υπάρχει σαφής αξία στην κατανόηση των πλεονεκτημάτων ενός εκφραστικού λεξιλογίου, μιας καλής δομής προτάσεων και μιας σύντομης γλώσσας κατά τη σύνταξη της αρχιτεκτονικής, υπάρχει επίσης ένα επιχείρημα υπέρ της δημιουργικής ελευθερίας. Το χτισμένο τοπίο είναι τόσο περίπλοκο που ο καθένας από εμάς το αντιλαμβάνεται διαφορετικά, και αυτή η ποικιλία μπορεί να δημιουργήσει μια ισχυρή και συχνά προκλητική πεζογραφία. Στην τελευταία σελίδα του βιβλίου του Phaidon, ο προβληματισμός του Κινέζου καλλιτέχνη Ai Weiwei σχετικά με το ρόλο των αρχιτεκτόνων σε σχέση με το σεισμό του Σιτσουάν του 2008 παρέχει ένα ισχυρό παράδειγμα:  «Οι αρχιτέκτονες δεν προκαλούν ανθρώπινη ανάγκη. οι αρχιτέκτονες γράφουν απλώς τους στίχους που κάνουν το τραγούδι της ζωής κάτι που θέλουμε να ακούσουμε. Και ορισμένοι αρχιτέκτονες γίνονται το φως των κεριών και οι γλυκοί ψίθυροι που συνοδεύουν τον βιασμό του περιβάλλοντος. “  Η φορτωμένη επιλογή λέξεων του Weiwei μας κάνει να αμφισβητούμε τις προκαταλήψεις μας όχι μόνο για τη γλώσσα, αλλά και για την ίδια την αρχιτεκτονική. Ο τόνος του είναι ταυτόχρονα ποιητικός και αντιφατικός, γεμάτος συναισθηματική δύναμη. Αν και κάποιος μπορεί να μην συμφωνεί με την άποψη του καλλιτέχνη, ένα πράγμα είναι σαφές: Αυτό το στυλ γραφής κολλάει στο μυαλό πολύ μετά το κλείσιμο του βιβλίου.

The Black & White villa: SILVER PRIZE

Ήταν μέσα στη κρίση του 2016 όταν δέχτηκα την πρόσκληση να σχεδιάσω την ανακατασκευή μιας μονοκατοικίας του ’80 που μόλις είχε αγοραστεί στα πηγαδάκια Βούλας, γειτονιά με σχετικά πυκνοδομημένες μονοκατοικίες χωρίς ιδιαίτερο χαρακτήρα, όπως και το υφιστάμενο σπίτι. Επιθυμία της ιδιοκτήτριας ήταν το σπίτι εξωτερικά να αποκτήσει λιτές γραμμές σε τόνους λευκό – μαύρο αλλά εσωτερικά ήθελε αδιαπραγμάτευτα να κινηθεί σε πιο κλασικό διάκοσμο. Άρα λοιπόν έπρεπε να αντιμετωπίσουμε όχι μόνο μια τονική αντίθεση Black & White, αλλά και αρχιτεκτονικού ύφους Minimal versus Maximal που αντιπροσωπεύουν την δυνατή προσωπικότητα του πελάτη, διαχωρίζοντας το έξω με το μέσα σε δύο διαφορετικά λεξιλόγια διχοτομώντας αυτό που λέγεται αρχιτεκτονική συνέπεια, η μήπως όχι; 


RELATED ARTICLES