Το iLi Studio δίνει νέα, μεσογειακή πνοή σε διώροφη κατοικία της δεκαετίας του 1970 στο Ηράκλειο Κρήτης επανερμηνεύοντας τη μεταπολεμική προαστική κατοίκηση, σε ένα φωτεινό, ευέλικτο και κλιματικά ευαίσθητο οικιακό περιβάλλον. Μέσα από στοχευμένες επεμβάσεις, η αρχιτεκτονική αποκαθιστά τη σχέση εσωτερικού και υπαίθριου χώρου, αναδεικνύοντας τις δυνατότητες του υφιστάμενου κελύφους.
Originally built in the 1970s in a suburb of Heraklion, Crete, the two-storey residence has been transformed by iLi Studio into a contemporary Mediterranean home that reinterprets the spatial qualities of post-war suburban housing. Through a series of carefully calibrated interventions, the project restores the relationship between interior and outdoor living while revealing the latent potential of the existing concrete structure.
Η προαστιακή κατοικία της μεταπολεμικής περιόδου αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά αποτυπώματα της ταχύτατης αστικοποίησης της χώρας. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 έως και τα τέλη της δεκαετίας του 1970, η κατασκευή κατοικιών στην περιφέρεια ακολούθησε μια λογική λειτουργικής αποτελεσματικότητας και οικονομίας, βασισμένη στον σκελετό από οπλισμένο σκυρόδεμα και σε αυστηρά οργανωμένες κατόψεις. Η καθημερινότητα διαρθρωνόταν μέσα από διαδοχικά δωμάτια, στενούς διαδρόμους και σαφείς λειτουργικούς διαχωρισμούς, ενώ η σχέση της κατοικίας με το εξωτερικό περιβάλλον περιοριζόταν συχνά στον εξώστη, ο οποίος λειτουργούσε περισσότερο ως κατασκευαστική προέκταση της όψης παρά ως πραγματικός χώρος κατοίκησης. Σήμερα, περισσότερα από πενήντα χρόνια μετά, οι ίδιες αυτές κατασκευές αποκαλύπτουν μια διαφορετική δυνατότητα. Η ευελιξία που προσφέρει ο φέρων οργανισμός από σκυρόδεμα επιτρέπει την αναδιοργάνωση της εσωτερικής ζωής, μετατρέποντας την ανακαίνιση από μια διαδικασία αισθητικής ανανέωσης σε μια ευκαιρία επαναπροσδιορισμού του τρόπου κατοίκησης.
Post-war suburban housing represents one of the most characteristic products of Greece’s rapid urban expansion. From the early 1960s through the late 1970s, residential construction across the country’s provincial cities was largely driven by efficiency, economy, and standardisation. Reinforced concrete structural frames, compartmentalised floor plans, and clearly separated domestic functions defined a model of living where everyday activities unfolded within enclosed rooms connected by narrow corridors. Outdoor life was typically confined to balconies, conceived more as formal extensions of the façade than as genuine living spaces. More than fifty years later, these buildings reveal a different potential. The flexibility inherent in their concrete structural systems allows domestic life to be fundamentally reorganised, transforming renovation from a purely aesthetic exercise into an opportunity to rethink contemporary living.
Αυτή ακριβώς τη δυνατότητα διερευνά το iLi Studio μέσα από την ανακαίνιση μιας διώροφης κατοικίας της δεκαετίας του 1970 σε προάστιο του Ηρακλείου Κρήτης. Η αρχιτεκτονική πρόταση οργανώνεται σε δύο διακριτές φάσεις. Η πρώτη αφορά τον πλήρη επανασχεδιασμό του δεύτερου ορόφου, ενώ η δεύτερη προβλέπει την προσθήκη ενός νέου χώρου στο δώμα, διευρύνοντας σταδιακά το αποτύπωμα της κατοικίας χωρίς να διακόπτει τη συνέχεια της αρχικής της κατασκευής. Η επέμβαση δεν επιχειρεί να αποκρύψει την ηλικία του κτιρίου ούτε να επιβάλει μια νέα μορφολογική ταυτότητα. Αντίθετα, αναζητά τις δυνατότητες που ήδη υπάρχουν στο υφιστάμενο κέλυφος, αξιοποιώντας τον φέροντα οργανισμό ως σταθερό υπόβαθρο πάνω στο οποίο ανασυντίθεται η καθημερινή εμπειρία της κατοίκησης.
This is precisely the premise explored by iLi Studio through the renovation of the Heraklion residence. The architectural proposal unfolds in two distinct phases. The first focuses on the complete refurbishment of the upper floor, while the second envisages the addition of a new volume on the roof terrace, gradually expanding the house without disrupting the continuity of its original construction. Rather than concealing the building’s age or imposing a new architectural identity, the intervention embraces the qualities already embedded within the existing shell. The reinforced concrete structure becomes a stable framework upon which everyday domestic life is carefully reconstructed, shifting the architectural focus from the object itself to the experience of inhabitation.
Κεντρική ιδέα της σύνθεσης αποτελεί η αποκατάσταση της σχέσης ανάμεσα στον εσωτερικό και τον υπαίθριο χώρο. Η αρχική κάτοψη, οργανωμένη γύρω από ένα κλειστό χωλ, μια απομονωμένη κουζίνα και επιμέρους δωμάτια διημέρευσης, αντικαθίσταται από έναν ενιαίο χώρο καθιστικού, τραπεζαρίας και κουζίνας. Η κατάργηση των διαχωριστικών τοίχων δεν εξυπηρετεί μόνο τη λειτουργική ευελιξία· επιτρέπει στο φυσικό φως να διαπερνά ολόκληρο το βάθος της κατοικίας, δημιουργώντας μια νέα αίσθηση χωρικής συνέχειας.
At the heart of the project lies the restoration of the relationship between the interior and the outdoors. The original layout—organised around an enclosed entrance hall, a separate kitchen, and fragmented living spaces—has been replaced by a continuous living, dining, and kitchen area. Removing the internal partitions not only improves spatial flexibility but also allows natural light to penetrate the full depth of the house, creating a renewed sense of openness and continuity.
Στην ελληνική αρχιτεκτονική, το φως δεν αποτελεί απλώς συνθήκη αλλά πρωταρχικό οικοδομικό υλικό. Στην περίπτωση της κατοικίας στο Ηράκλειο, το iLi Studio αξιοποιεί αυτήν ακριβώς την ποιότητα. Οι λευκές επιφάνειες λειτουργούν ως ανακλαστήρες του έντονου κρητικού φωτός, ενώ οι ήπιες υφές των φυσικών υλικών απορροφούν μέρος της έντασής του, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που μεταβάλλεται απαλά κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Within Mediterranean architecture, light is not merely an environmental condition but one of the primary materials of design. In Heraklion, iLi Studio uses this quality as a central architectural device. White surfaces reflect the intense Cretan sunlight, while the softer textures of natural materials absorb part of its intensity, producing an atmosphere that subtly shifts throughout the day.
Η χρωματική παλέτα ακολουθεί την ίδια λογική ήπιας διαβάθμισης. Οι υπόλευκοι τοίχοι, τα φυσικά ξύλα και οι γήινες κεραμικές υφές πλαισιώνονται από διακριτικές αποχρώσεις του φασκόμηλου στην κουζίνα και στις μεταλλικές εξωτερικές κατασκευές. Το χρώμα δεν χρησιμοποιείται ως διακοσμητική χειρονομία αλλά ως μέσο σύνδεσης της κατοικίας με το μεσογειακό τοπίο, παραπέμποντας διακριτικά στην ελιά, στις οξειδώσεις του μετάλλου και στις αποχρώσεις της κρητικής γης.
The material and chromatic palette follows the same restrained approach. Off-white walls, natural timber, and earthy ceramic finishes are complemented by muted sage-green cabinetry and pale green steel elements that reappear both inside and outside the house. Colour is never employed as decoration. Instead, it establishes a quiet dialogue with the Mediterranean landscape, evoking olive trees, oxidised metal, and the warm mineral tones of the Cretan terrain.
Σημαντικότερη ίσως χειρονομία της επέμβασης αποτελεί η δημιουργία ενός νέου ημιυπαίθριου χώρου μπροστά από το καθιστικό. Αν και η επιλογή αυτή περιόρισε το εμβαδόν του εσωτερικού, αύξησε ουσιαστικά τον πραγματικά κατοικήσιμο χώρο της κατοικίας. Ο υφιστάμενος εξώστης αντικαθίσταται από έναν μεταβατικό χώρο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για φαγητό, ξεκούραση και ενατένιση, επαναφέροντας μια από τις σημαντικότερες αρχές της μεσογειακής αρχιτεκτονικής: την κατοίκηση ανάμεσα στο μέσα και το έξω. Το μεγάλο συρόμενο άνοιγμα εξαφανίζει σχεδόν το όριο μεταξύ των δύο ζωνών. Όταν παραμένει ανοιχτό, το δάπεδο, η οροφή και οι γραμμές της κατασκευής συνεχίζονται οπτικά προς τον ημιυπαίθριο χώρο, μετατρέποντας το καθιστικό και τη βεράντα σε μία ενιαία χωρική εμπειρία. Η αρχιτεκτονική δεν οργανώνεται πλέον με τοίχους αλλά με μεταβολές φωτός, σκιάς, και βάθους.
Perhaps the project’s most significant architectural gesture is the introduction of a new semi-outdoor living space directly in front of the main living area. Although this intervention slightly reduces the enclosed floor area, it considerably expands the house’s usable living environment. The former balcony is transformed into an inhabitable threshold suitable for dining, relaxation, and everyday life, reinstating one of the fundamental principles of Mediterranean domestic architecture: living between inside and outside. A large sliding opening almost completely dissolves the boundary between these two realms. When fully opened, the continuity of the floor, ceiling, and structural lines extends seamlessly towards the covered terrace, allowing the living room and the outdoor space to operate as a single spatial experience. Architecture is no longer defined by walls but by gradients of light, shade, depth, and seasonal occupation.
Αυτή η λογική διατρέχει ολόκληρο το έργο. Μια ελαφριά μεταλλική βιβλιοθήκη λειτουργεί ως διαφανές φίλτρο ανάμεσα στις επιμέρους λειτουργίες του καθιστικού χωρίς να διακόπτει τη συνέχεια του χώρου. Οι λινές κουρτίνες μαλακώνουν την ένταση του ηλιακού φωτός, επιτρέποντας στη σκιά να γίνεται μέρος της σύνθεσης. Οι ραβδωτοί υαλοπίνακες στα λουτρά διαχέουν το φυσικό φως διατηρώντας ταυτόχρονα την ιδιωτικότητα, ενώ οι φεγγίτες και τα υαλότουβλα εισάγουν τον ουρανό ακόμη και στους πιο εσωστρεφείς χώρους του σπιτιού.
This principle of continuity extends throughout the project. A lightweight steel shelving structure subtly separates the different domestic functions without interrupting visual permeability or the flow of movement. Linen curtains filter the harsh Mediterranean sun, allowing shadow to become an active architectural element. In the bathrooms, fluted glass diffuses daylight while preserving privacy, whereas skylights and glass blocks introduce natural light—and fragments of the sky—even into the most introverted rooms of the house.
Εσωτερικά, η κατοικία επιλέγει μια ήρεμη αρχιτεκτονική, όπου η ποιότητα προκύπτει από την αναλογία, την προσοχή στη λεπτομέρεια και τη σχέση των υλικών με το φυσικό φως. Αντίστοιχα, η εξωτερική εικόνα του κτιρίου μετασχηματίζεται μέσα από περιορισμένες αλλά ουσιαστικές επεμβάσεις. Οι νέες μεταλλικές κατασκευές σε παστελ πράσινη απόχρωση, συνθέτουν μια πιο φιλόξενη μετάβαση ανάμεσα στον δημόσιο δρόμο και τον ιδιωτικό χώρο, ενισχύοντας την αίσθηση ότι η κατοικία αποτελεί συνέχεια του κήπου και όχι ένα αυτόνομο αντικείμενο μέσα σε αυτόν.
The interior adopts a quiet architectural language in which quality emerges through proportion, precision, and the careful relationship between materials and light. Externally, the transformation is equally restrained. New pale green steel structures reshape the entrance sequence and soften the transition between the public street and the private garden, reinforcing the perception of the house as a natural extension of its landscape rather than an isolated architectural object.
Το iLi Studio επανερμηνεύει την θερινή, αστική κατοίκηση μέσα από την δημιουργία χώρων που επιτρέπουν στην καθημερινότητα να εκτυλίσσεται με φυσικότητα, αποδεικνύοντας ότι οι υφιστάμενες κατασκευές μπορούν, μέσα από στοχευμένες και ευαίσθητες χειρονομίες, να ανταποκριθούν στις σύγχρονες ανάγκες κατοίκησης, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη του τόπου και του κλίματος που τις γέννησε.
Through this intervention, iLi Studio reinterprets contemporary Mediterranean living by creating spaces where everyday life unfolds with openness, flexibility, and climatic awareness. Rather than replacing the identity of the existing house, the project demonstrates how post-war suburban architecture can be thoughtfully adapted to contemporary patterns of inhabitation, preserving both the memory of its construction and its enduring relationship with the landscape and climate of Crete.
Στοιχεία Έργου / Facts & Credits
Tίτλος / Title Θερινή Κατοικία στο Ηράκλειο / Heraklion Summer House
Τυπολογία / Typology Ανακαίνιση, Κατοικία / Renovation, Residential
Τοποθεσία / Location Ηράκλειο, Κρήτη / Heraklion, Crete
Κατάσταση / Status Ολοκληρωμένο, 2025 / Completed, 2025
Αρχιτεκτονική μελέτη / Architecture iLi Studio
Κατασκευή / Construction Γιώργος Μανουράς / Giorgos Manouras
Φωτογραφία / Photography Kim Powell