“The Whisperers of the Quiet Strip” by space dreams in collaboration with Effie Chatzikonstantinou, and Misha Frantsuzov is an architectural proposal developed for YAC’s Abandoned Airport competition. Reimagining a disused airstrip in Iceland as a landscape of ecological awareness and observation, the project explores new ways of inhabiting abandoned infrastructure. Through three distinct architectural interventions, it fosters a renewed relationship between people, wildlife, and the fragile wetland ecosystem surrounding the site.
Set near Djúpivogur, Iceland, the project explores how abandoned infrastructure can be transformed into a new ecological and cultural landscape. A place where architecture no longer dominates nature, but quietly coexists with it.
The proposal reimagines a former small Icelandic airstrip as a territory of observation, slowness, and environmental awareness.
Instead of preserving the airport as a monument to obsolete infrastructure, the project transforms it into a landscape dedicated to birdwatching and the rediscovery of the fragile wetland ecosystem surrounding the lagoon. Through a series of carefully positioned interventions, visitors are encouraged to reconnect with the rhythms of nature: the movement of migratory birds, the changing northern light, the sound of wind crossing the runway, and the stillness of the water.
At the center of the proposal are three small architectural presences known as “The Whisperers”: the Water Creature, the Air Creature, and the Ground Creature.
Rather than functioning as isolated buildings, these structures operate as inhabitable observation devices embedded within the landscape.
Each one establishes a different relationship with land, water, and sky, offering visitors distinct ways of experiencing the environment.
The Water Creature is partially submerged at the edge of the lagoon, bringing visitors into close proximity with the water surface and aquatic birdlife. Through a low horizontal aperture positioned just above the waterline, visitors experience the landscape from an intimate, almost animal-like perspective. Accessed through a descending ramp, the structure creates a quiet and immersive environment where architecture dissolves into the surrounding ecosystem.
The Air Creature rises vertically above the abandoned runway as a minimal birdwatching tower. Designed as an open observation platform, it allows visitors to fully experience the Icelandic climate. The wind, the shifting light, distant mountains, and the sounds of migratory birds. At its peak, a perforated metallic enclosure functions as an acoustic listening device that captures and amplifies the sounds of the lagoon, transforming the tower into a sensory instrument that reconnects visitors with the landscape through sound as much as vision.
The Ground Creature acts as the social core of the project: a sheltered observation hut designed for groups, researchers, and families. Inspired by traditional birdwatching structures, it features sliding charred timber shutters that adapt to Iceland’s rapidly changing weather conditions. Inside, integrated seating and carefully framed openings create a warm and protected atmosphere for collective observation and environmental education.
Materiality plays a fundamental role in the project’s integration with the landscape.
The structures combine marine-grade concrete shells with charred black timber cladding, referencing Scandinavian preservation techniques while allowing the architecture to visually recede into the surrounding terrain.
In contrast, the interiors are lined with warm red timber, creating intimate spaces that emphasize protection, silence, and contemplation.
Ultimately, “The Whisperers of the Quiet Strip” proposes a new vision for abandoned infrastructure, not as ruins of the past, but as pledges of memory and opportunities for ecological reconnection. Through minimal architectural gestures, the project transforms the airstrip into a landscape of quiet observation, where architecture becomes a mediator between humans, wildlife, and the fragile beauty of the Icelandic wetlands.
Facts & Credits
Title The Whisperers of the Quiet Strip
Typology «Abandoned Airport» Competition, YAC – Young Architects Competitions
Location Djúpivogur, Island
Year 2026
Architects space dreams
Collaborators Efi Chatzikonstantinoy, Misha Frantsuzov
Text by the authors
Το «The Whisperers of the Quiet Strip» των space dreams σε συνεργασία με την Έφη Χαντζηκωνσταντίνου και τον Misha Frantsuzov αποτελεί μια αρχιτεκτονική πρόταση για τον διαγωνισμό Abandoned Airport του YAC, η οποία επαναπροσδιορίζει έναν εγκαταλελειμμένο αεροδιάδρομο στην Ισλανδία ως τοπίο οικολογικής ευαισθητοποίησης και παρατήρησης. Μέσα από τρεις διακριτές αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις, το έργο προωθεί μια νέα σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο, την άγρια ζωή και το εύθραυστο οικοσύστημα των ισλανδικών υγροτόπων.
Το έργο, που βρίσκεται κοντά στο Djúpivogur της Ισλανδίας, διερευνά πώς οι εγκαταλελειμμένες υποδομές μπορούν να μετατραπούν σε ένα νέο οικολογικό και πολιτιστικό τοπίο. Ένα μέρος όπου η αρχιτεκτονική δεν κυριαρχεί πλέον στη φύση, αλλά συνυπάρχει αθόρυβα με αυτήν.
Η πρόταση επαναπροσδιορίζει έναν πρώην μικρό ισλανδικό αεροδιάδρομο ως περιοχή παρατήρησης, βραδύτητας και περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης.
Αντί να διατηρήσει τον αεροδιάδρομο ως μνημείο υποδομών, το έργο τον μεταμορφώνει σε ένα τοπίο αφιερωμένο στην παρατήρηση πουλιών και στην ανακάλυψη του εύθραυστου οικοσυστήματος υγροτόπων που περιβάλλει τη λιμνοθάλασσα. Μέσα από μια σειρά προσεκτικά τοποθετημένων παρεμβάσεων, οι επισκέπτες ενθαρρύνονται να επανασυνδεθούν με τους ρυθμούς της φύσης: την κίνηση των αποδημητικών πτηνών, το μεταβαλλόμενο βόρειο φως, τον ήχο του ανέμου που διασχίζει τον διάδρομο προσγείωσης και την ηρεμία του νερού.
Στο κέντρο της πρότασης βρίσκονται τρεις μικρές αρχιτεκτονικές παρουσίες γνωστές ως “The Whisperers”, αποτελούμενες από τα Πλάσματα του Νερού, του Αέρα και του Εδάφους.
Αντί να λειτουργούν ως μεμονωμένα κτίρια, αυτές οι κατασκευές λειτουργούν ως κατοικήσιμες συσκευές παρατήρησης, ενσωματωμένες στο τοπίο.
Κάθε μία από αυτές δημιουργεί μια διαφορετική σχέση με τη γη, το νερό και τον ουρανό, προσφέροντας στους επισκέπτες διαφορετικούς τρόπους να βιώσουν το περιβάλλον.
Το Πλάσμα του Νερού είναι μερικώς βυθισμένο στην άκρη της λιμνοθάλασσας, φέρνοντας τους επισκέπτες σε κοντινή απόσταση με την επιφάνεια του νερού και την υδρόβια ορνιθοπανίδα. Μέσω ενός χαμηλού οριζόντιου ανοίγματος που βρίσκεται ακριβώς πάνω από την ίσαλο γραμμή, οι επισκέπτες βιώνουν το τοπίο από μια οικεία, σχεδόν ζωώδη οπτική γωνία. Με πρόσβαση μέσω μιας κατηφορικής ράμπας, η κατασκευή δημιουργεί ένα ήσυχο και καθηλωτικό περιβάλλον όπου η αρχιτεκτονική σβήνει ομαλά στο περιβάλλον οικοσύστημα.
Το Πλάσμα του Αέρα υψώνεται κάθετα πάνω από τον εγκαταλελειμμένο διάδρομο ως ένας μινιμαλιστικός πύργος παρατήρησης πουλιών. Σχεδιασμένο ως ανοιχτή πλατφόρμα παρατήρησης, επιτρέπει στους επισκέπτες να βιώσουν πλήρως το ισλανδικό κλίμα. Τον άνεμο, το μεταβαλλόμενο φως, τα μακρινά βουνά και τους ήχους των αποδημητικών πτηνών. Στην κορυφή του, ένα διάτρητο μεταλλικό περίβλημα λειτουργεί ως ακουστική συσκευή ακρόασης που συλλαμβάνει και ενισχύει τους ήχους της λιμνοθάλασσας, μετατρέποντας τον πύργο σε ένα αισθητηριακό όργανο που επανασυνδέει τους επισκέπτες με το τοπίο μέσω του ήχου όσο και της όρασης.
Το Πλάσμα του Εδάφους λειτουργεί ως ο κοινωνικός πυρήνας του έργου. Μια προστατευμένη καλύβα παρατήρησης σχεδιασμένη για ομάδες παρατηρητών, ερευνητές και οικογένειες. Εμπνευσμένη από τις παραδοσιακές κατασκευές παρατήρησης πουλιών, διαθέτει συρόμενα καμένα ξύλινα παντζούρια που προσαρμόζονται στις ταχέως μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες της Ισλανδίας. Στο εσωτερικό, τα ενσωματωμένα καθίσματα και τα προσεκτικά πλαισιωμένα ανοίγματα δημιουργούν μια ζεστή και προστατευμένη ατμόσφαιρα για συλλογική παρατήρηση και περιβαλλοντική εκπαίδευση.
Η υλικότητα παίζει θεμελιώδη ρόλο στην ενσωμάτωση του έργου με το τοπίο.
Οι κατασκευές συνδυάζουν κελύφη από σκυρόδεμα θαλάσσιας αντοχής με καμένη μαύρη ξύλινη επένδυση, με άμεση αναφορά σε σκανδιναβικές τεχνικές διατήρησης της ξυλείας, επιτρέποντας παράλληλα στην αρχιτεκτονική να υποχωρήσει οπτικά, αφήνοντας χώρο στο τοπίο.
Αντίθετα, οι εσωτερικοί χώροι είναι επενδυμένοι με ζεστό κόκκινο ξύλο, δημιουργώντας οικείους χώρους που δίνουν έμφαση στην προστασία, τη σιωπή και την περισυλλογή.
Το έργο προτείνει ένα νέο όραμα για τις εγκαταλελειμμένες υποδομές, όχι ως ερείπια του παρελθόντος, αλλά ως ενέχυρα της μνήμης και ευκαιρίες για οικολογική επανασύνδεση. Μέσα από ελάχιστες αρχιτεκτονικές χειρονομίες, το έργο μετατρέπει τον αεροδιάδρομο σε ένα τοπίο ήσυχης παρατήρησης, όπου η αρχιτεκτονική γίνεται μεσολαβητής μεταξύ ανθρώπων, άγριας ζωής και της εύθραυστης ομορφιάς των ισλανδικών υγροτόπων.
Στοιχεία έργου
Τίτλος έργου The Whisperers of the Quiet Strip
Τυπολογία «Abandoned Airport» Competition, YAC – Young Architects Competitions
Τοποθεσία Djúpivogur, Ισλανδία
Έτος 2026
Αρχιτέκτονες space dreams
Συνεργάτες Έφη Χατζηκωνσταντίνου, Misha Frantsuzov
Κείμενο από τους δημιουργούς