Η σειρά αρθρογραφίας MicroScale εξερευνά την αρχιτεκτονική στην πιο οικεία της κλίμακα, παρουσιάζοντας μικρά, σε κλίμακα, έργα που καθορίζονται από μεγάλες ιδέες επαναπροσδιορίζοντας την εμπειρία του χώρου, τα υλικά και τη λειτουργία. Από παραδείγματα ελάχιστης κατοίκησης έως καταστήματα τσέπης, τα έργα αυτά αναδεικνύουν ότι η αρχιτεκτονική μικρής κλίμακας μπορεί να είναι ριζοσπαστική, ποιητική και βαθιά ανθρώπινη, αποκαλύπτοντας πως η κλίμακα οξύνει την καινοτομία αντί να την περιορίζει.
Σε ένα διαμέρισμα μόλις 23 τ.μ. στη Πλατεία Αττικής, στη καρδιά της Αθήνας, οι Special Studio επαναπροσδιορίζουν την αστική κατοίκηση μικρής κλίμακας μέσα από πολυλειτουργικά όρια, εποχική ευελιξία και μια προσεκτική διαχείριση του φωτός και της υλικότητας. Η παρέμβαση μετατρέπει την περιορισμένη κλίμακα σε πεδίο χωρικής επινόησης, συνδέοντας παραδοσιακές αναφορές, επανάχρηση υλικών και σύγχρονες περιβαλλοντικές στρατηγικές.
Η παρούσα παρέμβαση αφορά την ανακαίνιση ενός διαμερίσματος 23 τ.μ. σε μια αθηναϊκή πολυκατοικία, το οποίο παρέμενε κενό για πολλά χρόνια.
Ο σχεδιασμός επιδίωξε την επανακατοίκηση του χώρου μέσα από μια σύγχρονη προσέγγιση που συνδυάζει λειτουργικότητα, ενεργειακή απόδοση και χωρική ευελιξία.
Παράλληλα, η παρέμβαση επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση γύρω από τη μικρή αστική κατοικία.
Η εμπλοκή της αρχιτεκτονικής ομάδας στη διαδικασία επιλογής του ακινήτου ανέδειξε εξαρχής κρίσιμες ποιότητες του διαμερίσματος: άμεσο φυσικό φως, ευρύχωρη βεράντα και την παρουσία φεγγίτη.
Τα στοιχεία αυτά επέτρεψαν την απομάκρυνση από την τυπολογία του «δωματίου ξενοδοχείου», που χαρακτηρίζει συχνά τις μικρές κατοικίες των ελληνικών πόλεων. Αντί μιας προσωρινής λύσης, διαμορφώθηκε μια πλήρης κατοικία μακροχρόνιας διαβίωσης.
Σχεδιασμένο με ξεχωριστό υπνοδωμάτιο, λειτουργική κουζίνα, αποθηκευτικούς χώρους, καναπέ-κρεβάτι φιλοξενίας και ενσωματωμένο πλυντήριο, το διαμέρισμα ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες της καθημερινότητας.
Η σύνθεση βασίστηκε σε μια λεπτομερή διαχείριση του περιορισμένου εμβαδού.
Κάθε τοίχος, συμπεριλαμβανομένης της πρόσοψης, αντιμετωπίζεται ως ένα πολυλειτουργικό στοιχείο που ενσωματώνει αποθήκευση, σκίαση, ανοίγματα, ράφια, ηχομόνωση και ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις.
Μέσα από αυτή τη λογική, τα όρια αποκτούν πάχος και πολυπλοκότητα, δημιουργώντας διαδοχικά οπτικά πεδία και αντανακλάσεις που διευρύνουν την αίσθηση του χώρου. Η εμπειρία αυτή ενισχύεται από μια παλέτα υλικών που μεταβάλλεται σταδιακά, αποκτώντας θερμότερο χαρακτήρα προς τους πιο ιδιωτικούς χώρους της κατοικίας.
Το ίδιο το κτίριο αποτελεί προϊόν διαδοχικών ad-hoc επεκτάσεων πάνω σε μια αρχική μονοκατοικία, αποτυπώνοντας τη χαρακτηριστική υβριδική φύση της αθηναϊκής πολυκατοικίας.
Η παρέμβαση αντιμετωπίζει το κτίριο ως μια δομή σε συνεχή εξέλιξη και όχι ως ένα ολοκληρωμένο αντικείμενο.
Αντλώντας αναφορές από παραδοσιακές πρακτικές, συνδυάζει αποκατεστημένα στοιχεία, όπως το υφιστάμενο μαύρο terrazzo, με τοπικά υλικά όπως η πέτρα Καρύστου και το μάρμαρο Πάρου, ενώ η χρήση υπολειμματικών αποθεμάτων υλικών ενσωματώνει μια διακριτική λογική επανάχρησης.
Στο ίδιο πλαίσιο σκέψης, υιοθετήθηκαν στρατηγικές που αντλούν από την τυπολογία της αθηναϊκής πολυκατοικίας, με στόχο τη μείωση του ενεργειακού αποτυπώματος και την ενίσχυση της περιβαλλοντικής ανθεκτικότητας του διαμερίσματος.
Η παρέμβαση οργανώνεται μέσα από ένα σύνολο παθητικών και ενεργειακά αποδοτικών συστημάτων, όπως η θερμομόνωση, τα κινητά σκίαστρα που επιτρέπουν την εποχική αξιοποίηση της ηλιακής ακτινοβολίας, καθώς και η χρήση υφασμάτων ως ήπιων θερμικών φίλτρων.
Παράλληλα, ο φεγγίτης συμβάλλει στον φυσικό διαμπερή αερισμό του χώρου, ενώ ο ηλιακός θερμοσίφωνας και η αυτόνομη αντλία θερμότητας αέρα ενσωματώνονται σε μια συνολικότερη στρατηγική ενεργειακής αυτονομίας και καθημερινής βιωσιμότητας.
Καθοριστικό ρόλο στη σύνθεση διαδραματίζει η σχέση ανάμεσα στο συμπαγές εσωτερικό και τη μεγάλη βεράντα.
Η κατοίκηση αντιμετωπίζεται ως μια ανοιχτή εμπειρία, όπου τα όρια ανάμεσα σε μέσα και έξω μεταβάλλονται διαρκώς. Κατά τους θερμότερους μήνες, η βεράντα λειτουργεί ως προέκταση της κατοικίας, ενώ τον χειμώνα η κατοίκηση επανασυσπειρώνεται γύρω από έναν πιο προστατευμένο εσωτερικό πυρήνα. Ο χώρος του πλυντηρίου λειτουργεί ως εξωτερική κουζίνα χάρη στις φορητές επαγωγικές εστίες, ενώ τα έπιπλα – καρέκλες, τραπέζι και μαξιλάρια – μπορούν να μεταφερθούν έξω για να αξιοποιηθεί ο διευρυμένος χώρος διαβίωσης. Το χειμώνα, η τέντα κλείνει για να εισέλθει περισσότερο ηλιακό φως και ο χώρος συρρικνώνεται και ζεσταίνεται ξανά καθώς τα έπιπλα μεταφέρονται ξανά στο εσωτερικό.
Μέσα από αυτή τη στρατηγική, το έργο προτείνει ένα νέο μοντέλο μικρής αστικής κατοίκησης, όπου η ευελιξία, η προσαρμοστικότητα και η περιβαλλοντική συνείδηση μετατρέπουν τον περιορισμό της κλίμακας σε εργαλείο αρχιτεκτονικής επινόησης.
Στοιχεία έργου
Τίτλος έργου: Pl. Attikis Apartment
Τύπος έργου: Εσωτερικός σχεδιασμός
Toποθεσία έργου: Αθήνα, Ελλάδα
Αρχιτέκτονική: Special Studio for Spatial Studies
Ομάδα σχεδιασμού: Κασσάνδρα Σαράντη, Marin Roche
Σχεδιασμός κουζίνας: σε συνεργασία με τον Morgan Dulong
Φωτογράφια: Vasso Paraschi
MicroScale explores architecture at its most intimate spotlighting tiny designs with outsized ideas; compact structures that rethink space, material, and function. From tiny houses to pocket retail, these projects prove that small architecture can be radical, poetic, and deeply human, revealing how scale sharpens innovation rather than limiting it.
In a 23-square-meter apartment on Attiki Square, in the heart of Athens, Special Studio redefines small-scale urban living through multifunctional boundaries, seasonal flexibility, and a careful management of light and materials. The intervention transforms the limited scale into a field of spatial invention, connecting traditional references, the reuse of materials, and contemporary environmental strategies.
This project involves the renovation of a 23-square-meter apartment in an Athenian apartment building that had stood vacant for many years.
The design aimed to revitalize the space through a contemporary approach that combines functionality, energy efficiency, and spatial flexibility.
At the same time, the project brings the discussion surrounding small urban housing back into the spotlight.
The architectural team’s involvement in the property selection process highlighted the apartment’s key qualities from the outset: direct natural light, a spacious terrace, and the presence of a skylight.
These elements allowed for a departure from the “hotel room” typology that often characterizes small residences in Greek cities. Instead of a temporary solution, a complete residence designed for long-term living was created.
Designed with a separate bedroom, a functional kitchen, storage spaces, a guest sofa bed, and a built-in washing machine, the apartment meets the real needs of everyday life.
The design was based on a meticulous management of the limited floor area.
Each wall, including the facade, is treated as a multifunctional element that incorporates storage, shading, openings, shelves, soundproofing, and mechanical and electrical installations.
Through this approach, the boundaries gain depth and complexity, creating successive visual fields and reflections that expand the sense of space. This experience is enhanced by a palette of materials that gradually shifts, taking on a warmer character toward the more private areas of the residence. The building itself is the result of successive ad-hoc extensions to an original single-family home, reflecting the characteristic hybrid nature of the Athenian apartment building.
The intervention treats the building as a structure in constant evolution rather than as a finished object.
Drawing inspiration from traditional practices, it combines restored elements, such as the existing black terrazzo, with local materials like Karystos stone and Paros marble, while the use of leftover material stocks incorporates a subtle logic of reuse.
In the same vein, strategies were adopted that draw on the typology of the Athenian apartment building, with the aim of reducing the energy footprint and enhancing the apartment’s environmental resilience.
The intervention is organized through a combination of passive and energy-efficient systems, such as thermal insulation, movable awnings that allow for the seasonal utilization of solar radiation, and the use of fabrics as gentle thermal filters.
At the same time, the skylight contributes to the space’s natural cross-ventilation, while the solar water heater and the standalone air-source heat pump are integrated into a broader strategy of energy self-sufficiency and everyday sustainability.
The relationship between the compact interior and the large terrace plays a decisive role in the composition.
Living is treated as an open experience, where the boundaries between inside and outside are constantly shifting. During the warmer months, the terrace functions as an extension of the home, while in winter, life re-centers around a more sheltered interior core.
The laundry area functions as an outdoor kitchen thanks to portable induction cooktops, while the furniture—chairs, table, and cushions—can be moved outside to take advantage of the expanded living space. In winter, the awning closes to let in more sunlight, and the space shrinks and warms up again as the furniture is moved back inside.
Through this strategy, the project proposes a new model of small-scale urban living, in which flexibility, adaptability, and environmental awareness transform the limitation of scale into a tool for architectural ingenuity.
Facts & Credits
Project title: Pl. Attikis Apartment
Project type: Interiors
Project location: Athens, Greece
Architecture: Special Studio for Spatial Studies
Design team: Kassndra Sarant, Marin Roche
Kitchen deisgn: in collaboration with Morgan Dulong
Photography:Vasso Paraschi