Η ημερίδα ΕΣΩ, η μεγαλύτερη διοργάνωση για το Design και την Αρχιτεκτονική, επιστρέφει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 13 Μάϊου 2026 με κεντρική θεματική “Negotiation, Not Compromise” / Design as Dialogue – Between Earth, Technology, and Humanity”.
Η Ντόρα Θεοδωροπούλου, η Ελίνα Θεοδωροπούλου, ο Γιώργος Τζιρτζιλάκης και η Ελίνα Ζενέτου θα συμμετάσχουν σε στρογγυλή τράπεζα στην ΕΣΩ 2026 για την συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του μεγάλου οραματιστή αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτου. Μέσα από τις τοποθετήσεις τους, οι τέσσερις ομιλητές θα φωτίσουν το έργο και τη σκέψη του σπουδαίου Έλληνα, οραματιστή αρχιτέκτονα που αντιμετώπισε τον σχεδιασμό ως μια διαρκή διαπραγμάτευση ανάμεσα στη γη, την τεχνολογία και τον άνθρωπο, πολύ πριν αυτός ο διάλογος καταστεί κεντρικός στον σύγχρονο αρχιτεκτονικό λόγο.
Κλείστε τώρα τα εισιτήριά σας για το ΕΣΩ 2026, εδώ!
Η ημερίδα ΕΣΩ 2026, με θεματική «Negotiation, Not Compromise. Design as Dialogue Between Earth, Technology, and Humanity», τοποθετεί στο επίκεντρο τον προβληματισμό για ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό σχεδιασμό ως διαπραγμάτευση και όχι ως στατική επίλυση.
Η αρχιτεκτονική, σήμερα, καλείται να λειτουργήσει ως πεδίο διαλόγου ανάμεσα στην οικολογία και την οικονομία, την τεχνολογία και τη χειροτεχνία, το μόνιμο και το προσωρινό, το ψηφιακό και το φυσικό, καθώς και ανάμεσα στα ανθρώπινα και μη ανθρώπινα συστήματα. Μέσα σε αυτό το σύνθετο πλαίσιο, η αρχιτεκτονική πράξη δεν αποτελεί αποτέλεσμα συμβιβασμών, αλλά μια διαρκή διαδικασία νοητικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής διαπραγμάτευσης.
Ακριβώς αυτή τη λογική του διαλόγου ενσαρκώνει και η στρογγυλή τράπεζα με τίτλο «Τάκης Ζενέτος: Εκατό Χρόνια από τη Γέννηση ενός Πρωτοπόρου της Σύγχρονης Αρχιτεκτονικής (1926–2026)», στην οποία συμμετέχουν η αρχιτέκτονας και ερευνήτρια Ντόρα Θεοδωροπούλου, η εικαστικός Ελίνα Θεοδωροπούλου, ο αρχιτέκτονας–επιμελητής Γιώργος Τζιρτζιλάκης και η Ελίνα Ζενέτου, κόρη του αρχιτέκτονα και πρόεδρος του αρχείου του. Η συζήτηση επιχειρεί να επανατοποθετήσει το έργο και τη σκέψη του Τάκη Χ. Ζενέτου στο παρόν, αναδεικνύοντας τη διαχρονική τους επικαιρότητα σε μια εποχή όπου η αρχιτεκτονική καλείται να διαμεσολαβήσει ανάμεσα σε αντιφατικές δυνάμεις.
Τάκης Ζενέτος: 100 χρόνια από τη γέννηση του πρωτοπόρου αρχιτέκτονα
1926–2026
Το 2026 συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση του Τάκη Ζενέτου, μιας από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής μοντέρνας αρχιτεκτονικής. Οραματιστής, πρωτοπόρος και βαθιά συνδεδεμένος με την τεχνολογία, ο Ζενέτος ανέπτυξε μια αρχιτεκτονική σκέψη που εξακολουθεί να συνομιλεί με ζητήματα που απασχολούν σήμερα τη σύγχρονη πόλη: την οικολογία, την κινητικότητα, την κατοίκηση, την τηλε-εργασία, την κοινωνική συνύπαρξη και τη σχέση ανθρώπου και τεχνολογίας.
Η φετινή ΕΣΩ 2026, τιμά τον αρχιτέκτονα με την προβολή ενός οπτικοακουστικού έργου αφιερωμένου στη ζωή και το έργο του. Το έργο δημιουργήθηκε από την αρχιτέκτονα Ντόρα Θεοδωροπούλου και την εικαστικό Ελίνα Θεοδωροπούλου, με μοντάζ και αερολήψεις του Παναγιώτη Τσάγκα και με την υποστήριξη της Αθηνάς Μαρίας Φιξ. Η προβολή συνοδεύεται από συζήτηση με τις δημιουργούς, την πρόεδρο του αρχείου και κόρη του αρχιτέκτονα Ελίνα Ζενέτου και τον αρχιτέκτονα και επιμελητή Γιώργο Τζιρτζιλάκη.
Μια αρχιτεκτονική που σχεδίαζε το μέλλον
της Ντόρας Θεοδωροπούλου, Δρ. Αρχιτέκτων Μηχανικός ΕΜΠ
Θέλοντας να τιμήσουμε τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Τάκη Ζενέτου, δημιουργήσαμε, σε συνεργασία με την εικαστικό Ελίνα Θεοδωροπούλου, με μοντάζ και αερολήψεις του Παναγιώτη Τσάγκα και με χορηγό την Αθηνά Μαρία Φιξ, ένα οπτικοακουστικό έργο με βασικούς σταθμούς από τη ζωή και το έργο του αρχιτέκτονα. Η Ηλεκτρονική Πολεοδομία, το κτίριο FIX, το Στρογγυλό Σχολείο στον Άγιο Δημήτριο, το Θέατρο του Λυκαβηττού και εμβληματικές κατοικίες του αρχιτέκτονα παρουσιάζονται μέσα από ένα έργο που συνδυάζει πλούσιο αρχειακό και οπτικό υλικό.
Ο Τάκης Ζενέτος ζούσε στην εποχή του, αλλά συγχρόνως ήταν πολλά βήματα μπροστά από αυτήν. Η τεχνολογία αποτελούσε οργανικό μέρος του σχεδιασμού του. Ήδη από τη δεκαετία του 1950 σχεδίασε μια πόλη του μέλλοντος, την Ηλεκτρονική Πολεοδομία.
Σκεπτόμενος ότι μετά σε κάποια χρόνια η γη θα αντιμετώπιζε πρόβλημα υπερπληθυσμού, πρότεινε πολλά παράλληλα στρώματα πάνω από τη γη, σε όλο το ύψος της ατμόσφαιρας. Ανάμεσα στις σημαντικές παραμέτρους του σχεδιασμού του υπήρχε ιδιαίτερη μέριμνα για τον κλιματισμό και τον φωτισμό.
Ένα από τα βασικά αιτήματα του Ζενέτου ήταν ο ελεύθερος χρόνος, η φιλοσοφική και επιστημονική συζήτηση. Είδε ότι μέσα από την τεχνολογία μπορεί να υπάρξει μια μορφή απελευθέρωσης του ανθρώπου από απασχολήσεις ρουτίνας, ώστε να του μένει περισσότερος χρόνος για ανθρώπινες επαφές, διασκέδαση και μόρφωση. Το άτομο θα απέφευγε τις μετακινήσεις και, μέσω της τηλε-εργασίας, θα κέρδιζε πολύτιμο χρόνο.
Στη θεωρητική του μελέτη για την Ηλεκτρονική Πολεοδομία, το εξωτερικό εισέρχεται στο εσωτερικό με τη μορφή μιας οθόνης, ενός τοίχου-οθόνης, ειδικών ακουστικών και ενός επίπλου πολλαπλών χρήσεων. Ο ίδιος ανέφερε στα Αρχιτεκτονικά Θέματα:
«Ο άνθρωπος αντί να χάνει πολύτιμο χρόνο στις καθημερινές του μετακινήσεις, σε ένα χάος αυτοκινητοδρόμων, για να απασχοληθεί με δραστηριότητες ρουτίνας ή σε ένα περιβάλλον άγνωστο και εχθρικό, θα εργάζεται στο σπίτι του ή σε κοινόχρηστους χώρους των μονάδων κατοικίας ή σε περιφερειακά κέντρα, ανάλογα με το είδος της διαδικασίας, πάντοτε όμως μέσα σε ακτίνα πεζού. Έτσι θα έχει την ευκαιρία να συναντά πάλι τους συνανθρώπους του, όχι πια πίσω από το γυαλί του αυτοκινήτου του ή μέσα σε υπόγειους σιδηροδρόμους μιας αχανούς πόλεως. Η πόλη θα αποκτήσει μια κοινωνική ενότητα».
Ο Τάκης Χ. Ζενέτος ήταν ένας χαρισματικός αρχιτέκτονας με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική γραφή, ματιά και σκέψη. Ένας πρωτοπόρος του Μοντερνισμού που με το έργο του έδωσε μια διαφορετική έκφραση στην Ελλάδα. Μέσα από το πραγματοποιημένο αλλά και το θεωρητικό έργο του, όπως και μέσα από τις αρχιτεκτονικές αρχές που εντοπίζουμε σε αυτό, σκιαγραφείται και μέρος της προσωπικότητάς του.
Η διαφάνεια, η οριζοντιότητα, η αγάπη στις νέες τεχνολογίες, στην πρόοδο και στην εξέλιξη, ο σεβασμός της παράδοσης μαζί με την αγάπη για το καινούργιο, η χρήση προκατασκευής, η μέριμνα για τον ηλιασμό και την ηλιοπροστασία, η ευελιξία και η κινητικότητα, η ανακύκλωση και η αποφυγή σπατάλης υλικού και ενέργειας, καθώς και μια κοινωνικοπολιτική τοποθέτηση που εκφράζεται μέσα από τα έργα του, αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά της αρχιτεκτονικής και της στάσης ζωής του.
Το σημαντικότερο στοιχείο στη δουλειά του είναι ότι ενώ σχεδίαζε στο παρόν έργα υλοποιήσιμα, συγχρόνως κοιτούσε προς το μέλλον. Και αυτό το μέλλον, μαζί με την παράμετρο του χρόνου, το ενσωμάτωνε στον σχεδιασμό του.
Το πρώην εργοστάσιο FIX, σημερινό Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα του Τάκη Ζενέτου σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα Μαργαρίτη Αποστολίδη. Ο Κάρολος Ι. Φιξ διέκρινε το ταλέντο και το γρήγορο μυαλό του Ζενέτου και του ανέθεσε, στα μέσα της δεκαετίας του 1950, τον εκσυγχρονισμό του κεντρικού εργοστασίου της εταιρείας FIX στη λεωφόρο Συγγρού 53, καθώς και την οικογενειακή πολυκατοικία στην Ηρώδου Αττικού 17. Ο Ζενέτος τότε ήταν μόλις τριανταενός ετών.
Το 1957 αντιμετώπισε ένα κτίριο στο κέντρο της πόλης, σε μια Αθήνα που αναπτυσσόταν κυρίως κατακόρυφα, με έναν διαφορετικό τρόπο. Εισήγαγε την οριζοντιότητα, δημιουργώντας ένα εργοστάσιο που σχεδόν κινείται παράλληλα με τη λεωφόρο Συγγρού. Μια τεράστια τζαμαρία στο ισόγειο επέτρεπε σε όλους να δουν μέσα ένα κομμάτι από τη γραμμή παραγωγής.
Είχε προβλέψει ότι το εργοστάσιο, καθώς βρισκόταν στο κέντρο της πόλης, θα αποτελούσε στο μέλλον αστικό ακίνητο και όχι βιομηχανικό κτίριο. Θα έπρεπε, επομένως, να έχει μορφή και δομή ευέλικτη, ώστε να μπορεί να αλλάξει χρήση, για παράδειγμα σε κέντρο πολιτιστικών δραστηριοτήτων, όπως είχε προβλέψει.
Το Στρογγυλό Σχολείο στον Άγιο Δημήτριο, τη δεκαετία του 1960, αποτελεί επίσης ένα έργο όπου η αρχιτεκτονική πρόταση συνδέεται με τη μελλοντική μεταβολή της εκπαίδευσης. Για να το σχεδιάσει, ο αρχιτέκτονας μελετούσε επί έξι μήνες την εκπαίδευση στον κόσμο. Κατέληξε σε μια διάταξη που θα εξυπηρετούσε την ύπαρξη πιο ευέλικτων τάξεων, με ελαφριά διαχωριστικά ανάμεσά τους, ώστε να αλλάζουν διαστάσεις ανάλογα με το μάθημα. Στο κέντρο του κύκλου, μια αίθουσα πολλαπλών χρήσεων θα μπορούσε στο μέλλον να λειτουργήσει ως χώρος τηλε-εκπαίδευσης που θα ένωνε το σχολείο με άλλα σχολεία του κόσμου.
Το Θέατρο του Λυκαβηττού αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά έργα του αρχιτέκτονα όπου συναντάμε πολλές από τις βασικές αρχές του. Ένα θέατρο σχεδιασμένο για 3.000 θεατές πάνω στον λόφο του Λυκαβηττού. Μια μεταλλική, ευέλικτη κατασκευή, που θα είχε τη δυνατότητα να μεταφερθεί στο μέλλον σε κάποιο άλλο σημείο, αφήνοντας το τοπίο όπως ακριβώς ήταν.
Η Ηλεκτρονική Πολεοδομία αποτελεί τη θεωρητική μελέτη του Ζενέτου για μια πόλη του μέλλοντος, την οποία δούλευε από το 1952 έως το τέλος της ζωής του, το 1977. Θεωρώντας ότι θα υπάρξει μεγάλο πρόβλημα υπερπληθυσμού, σχεδίασε μια πόλη που αναπτύσσεται σε διαφορετικά επίπεδα γύρω από τη γη, σε όλο το ύψος της ατμόσφαιρας. Καθώς η πόλη θα στηρίζεται πάνω σε πυλώνες, η γη μένει ελεύθερη και ανήκει σε όλους.
Ο Ζενέτος λειτουργεί πειραματικά και οραματικά. Ερευνά τα κατασκευαστικά και τεχνολογικά δεδομένα της εποχής του και τα ενσωματώνει στη συνθετική του δουλειά, είτε στο σχεδιαστήριο είτε στη θεωρητική του μελέτη για την Ηλεκτρονική Πολεοδομία.
Σε μια εποχή όπου η μαζική και πρόχειρη δόμηση αποτελούσε συχνά τον κανόνα, ο Ζενέτος πρότεινε μια άλλη αντίληψη για την κατοίκηση. Θεωρούσε την κατοικία ως το σημαντικότερο κτίσμα:
«Το πρόβλημα αυτό είναι σαφέστατα πολιτικό (οικονομικό) και διαφωνώ –τουλάχιστον θεωρητικά– με τις διεθνείς τάσεις για φτηνή κατοικία. Νομίζω ότι η κατοικία πρέπει να είναι το πολυτελέστατο προϊόν της κοινωνίας και όχι τα μνημεία […] μια και αποτελεί το 75% του δομημένου περιβάλλοντος».
Στο μοντέλο της Ηλεκτρονικής Πολεοδομίας εμφανίζεται η ιδεολογία του Ζενέτου για μια κοινωνία ισότητας, όπου όλοι οι πολίτες έχουν ίδια πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά. Δεν εμφανίζονται κοινωνικές τάξεις, διαχωρισμοί ή ιεραρχίες. Εμφανίζεται η λογική της οριζόντιας οργάνωσης και η αίσθηση ισότητας που δίνει η τεχνολογία.
Οι κατοικίες στο Καβούρι, στην Κηφισιά Siemens, στη Γλυφάδα, στο Παλαιό Ψυχικό του Σωκράτη Αγγελίδη και στη Ζερβού 13, όλες σε συνεργασία με τον Μαργαρίτη Αποστολίδη, ανήκουν στις εμβληματικότερες κατοικίες του αρχιτέκτονα αλλά και του Μοντέρνου κινήματος στην Ελλάδα. Και όταν καλείται να σχεδιάσει οικιστικά σύνολα, όπως στο ρυθμιστικό σχέδιο τουριστικής ανάπτυξης στον Πλακιά στην Κρήτη, το 1966, το κάνει με ιδιαίτερο σεβασμό στο τοπίο.
Σε αυτή την κατεύθυνση βασίστηκε και το οπτικοακουστικό έργο που δημιουργήσαμε, το οποίο βασίζεται στη διδακτορική μου διατριβή και στο μετέπειτα βιβλίο, στην ελληνική και αγγλική του έκδοση, ΦΙΞ FIX 120+ Χρόνια Αρχιτεκτονική. Τάκης Χ. Ζενέτος – Μαργαρίτης Χ. Αποστολίδης. Σημείο τομής στην ιστορία του κτιρίου, καθώς και στο FIX GAME, αφιερωμένο στον αρχιτέκτονα και στα 100 χρόνια από τη γέννησή του.
Μετά την πρώτη προβολή του στην ΕΣΩ και την παράλληλη συζήτηση, στόχος είναι να παρουσιαστεί σε μουσεία της Ελλάδας και του εξωτερικού, ώστε ένα ευρύτερο κοινό να γνωρίσει τον αρχιτέκτονα και το έργο του.
Ένα ακόμη πολύ σημαντικό σημείο είναι η αρχειοθέτηση και ψηφιοποίηση του αρχείου του Τάκη Ζενέτου, που χρειάζεται τη στήριξη της πολιτείας. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούν ερευνήτριες και ερευνητές να έχουν πρόσβαση και να αναδείξουν αυτόν τον πλούτο. Ο Τάκης Ζενέτος αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο για την αρχιτεκτονική μας κληρονομιά. Μετά από τόσα χρόνια παραμένει σύγχρονος και το έργο του αξίζει να αναγνωριστεί και να προβληθεί διεθνώς.
Η εικαστική συνομιλία με το FIX
της Ελίνας Θεοδωροπούλου, Εικαστικός ΑΣΚΤ
Μέσα από το έργο μου συνομιλώ με την ιστορία και τη διαδρομή του κτιρίου FIX και με τον Τάκη Ζενέτο. Δημιουργήθηκαν έργα εμπνευσμένα από την έρευνα της Ντόρας Θεοδωροπούλου και από τον ακρωτηριασμό του κτιρίου FIX. Σώματα σε αντιστοιχία με το σώμα-κτίριο και τις τομές του.
Επιτρέπεται να κόβεται ένα κτίριο στη μέση; Να δημιουργείται ένα άλλο στη θέση του, χωρίς καμία σχέση με το προηγούμενο; Μια αρχιτεκτονική κοινότητα να αντιδρά και κανείς να μην την ακούει ουσιαστικά;
Ένα κτίριο ακρωτηριάζεται. Ένα νέο παίρνει τη θέση του. Ένα ερώτημα τίθεται: κατά πόσο οι καλλιτέχνες που θα διαδράσουν με το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης πρέπει να γνωρίζουν αυτή τη διαδρομή;
Το FIX GAME είναι ένα διαδραστικό παιχνίδι χώρου, ανοιχτό σε κάθε άτομο που συμμετείχε, καθοδηγούμενο από τις δύο δημιουργούς.
Τοποθετήθηκε, με διαφορετικές εκφράσεις κάθε φορά, σε τρία σημεία της πόλης: στο Goethe-Institut Athen, στο Ωδείο Αθηνών και στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης το 2018. Το 2024 παρουσιάστηκε επίσης στις Νύχτες Μουσείων, στο Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας.
Ως χώρο αντιλαμβανόμαστε τόσο τον εσωτερικό όσο και τον εξωτερικό χώρο. Και μαζί, ολόκληρη την πόλη που συμμετείχε σε αυτό, μέσα από τα διαφορετικά σημεία. Πλήρης και κενός χώρος έπαιρναν μέρος στο παιχνίδι. Εικαστικά έργα και αυτόματες αρχιτεκτονικές γραφές συνομιλούσαν με το κτίριο με έμμεσο και άμεσο τρόπο.
Το οπτικοακουστικό έργο που δημιουργήσαμε το 2025 και ολοκληρώσαμε το 2026, μαζί με τη Ντόρα Θεοδωροπούλου και με μοντάζ του Παναγιώτη Τσάγκα, είναι για μένα, με έναν τρόπο, η εξέλιξη αυτού του έργου.
Ντόρα Θεοδωροπούλου
Η Ντόρα Θεοδωροπούλου είναι Διδάκτωρ της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Απόφοιτος του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΑΠΘ και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος από την Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ. Έχει συνεργαστεί με αρχιτεκτονικά γραφεία στην Αθήνα και τη Ρώμη για την υλοποίηση ιδιωτικών και δημόσιων έργων. Έχει εργαστεί στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο σε διδασκαλία μαθημάτων Σύνθεσης, Ιστορίας και Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής και έχει συμμετοχή σε συνέδρια και ημερίδες αρχιτεκτονικής. Έχει οργανώσει εικαστικές-αρχιτεκτονικές εκθέσεις και δράσεις σε συνεργασία με την εικαστικό Ελίνα Θεοδωροπούλου. Το 2018 εξέδωσε το βιβλίο “ΦΙΞFIX 120+ XΡΟΝΙΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ,Τάκης Χ.Ζενέτος- Μαργαρίτης Χ. Αποστολίδης” από τις εκδόσεις Επίκεντρο και το 2020 το βιβλίο “ΦΙΞFIX 120+ YEARS OF ARCHITECTURE, Takis Zenetos-Margaritis Apostolidis a Turning Point in the History of the Fix Building”. Συνεχίζει την έρευνα για τον αρχιτέκτονα Τάκη Χ.Ζενέτο, δημιουργώντας δίκτυα συνεργασιών και δράσεων. Έχει δίπλωμα ψυχοθεραπείας με την μέθοδο της Βιοσύνθεσης. Είναι μέλος του ελληνικού και του διεθνούς Docomomo και της εικαστικό-αρχιτεκτονικής ομάδας Point of View.
Ελίνα Θεοδωροπούλου
Η Ελίνα Θεοδωροπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι Εικαστικός καλλιτέχνης. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά (1989-19994) και Εικαστικά στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών-ΑΣΚΤ (2003-2008) από όπου αποφοίτησε με άριστα. Έχει οργανώσει σημαντικές εικαστικές-αρχιτεκτονικές εκθέσεις σε συνεργασία με την αρχιτέκτονα Ντόρα Θεοδωροπούλου. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, έχει επιμεληθεί εκθέσεις και δώσει διαλέξεις. Το οπτικοακουστικό έργο, αφιερωμένο στον Τάκη Ζενέτο (2025) είναι ένα από τα έργα που δημιούργησε σε συνεργασία και συνομιλία με την έρευνα της Ντόρας Θεοδωροπούλου καθώς και μία σειρά από εκθέσεις-δράσεις-διαλέξεις γύρω από το FIX: “Fix Game” ΕΣΗΕΑ (2024),Νύχτες Μουσείων Ιστορικό Αρχείο Εθνικής Τράπεζας (2024)έργο εικαστικό“Aπό το Αρχείο στον Άνθρωπο”, “ Ένας καλλιτέχνης συνομιλεί μέσα από το έργο του με την ιστορία του κτιρίου ΦΙΞ” ΑΣΚΤ (2020), “Ένα έργο συνομιλεί με το FIX του Τάκη Ζενέτου” Σπίτι της Κύπρου(2020), «FIX GAME» δυαδική έκθεση Goethe Institute-EMΣΤ-Ωδείο Αθηνών(2018). Αντιπροστατευτικές εκθέσεις: Constant Bliss in the City, Circuits+Current (2025) ,“Αρχιτεκτόνισσες στην ομίχλη” Θεσ/νικη (2024), “Woman Case”, Κομπραί (2024), “Woman Case” Circuits+Currents, ΑΣΚΤ (2023) Performance lecture για έκθεση Ζαΐμη 2, “GR΄80”, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (2017), “Εlles”,Μουσείο Frissira, 2016,“ΔΙΑ” Bυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, (2014). Eίναι μέλος της εικαστικό-αρχιτεκτονικής ομάδας Point of View.
Γιώργος Τζιρτζιλάκης
Ο Γιώργος Τζιρτζιλάκης είναι αρχιτέκτονας, θεωρητικός και επιμελητής εκθέσεων με ερευνητικά ενδιαφέροντα που κινούνται στη διασταύρωση της αρχιτεκτονικής με τη σύγχρονη τέχνη. Είναι ομότιμος καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και καλλιτεχνικός σύμβουλος του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ. Επιμελήθηκε εκθέσεις, εκδόσεις, μονογραφίες και από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 ενδιαφέρθηκε για την αναθεώρηση της συμβολής του Τάκη Χ. Ζενέτου στην μεταπολεμική αρχιτεκτονική κουλτούρα και την αποδέσμευση του έργου του από τα στερεότυπα και τα φαντάσματα που το περιέβαλαν. Από τις εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορεί το βιβλίο του “Υπο-νεωτερικότητα και εργασία του πένθους: Η επήρεια της κρίσης στη σύγχρονη ελληνική κουλτούρα”.
Ελίνα Ζενέτου
Η Ελίνα Ζενέτου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 8 Αυγούστου 1962. Σπούδασε Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές στη σχολή Κοντοράβδη και συνέχισε τις σπουδές της στην ΑΚΤΟ, στους τομείς του Αρχιτεκτονικού Σχεδίου, της Διακόσμησης Εσωτερικών Χώρων και των Γραφικών Τεχνών, ενώ παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα καλλιτεχνικής φωτογραφίας.
Για πέντε χρόνια εργάστηκε στην Εφορία Εναλίων Αρχαιοτήτων, στο φωτογραφικό αρχείο, συμμετέχοντας ως σχεδιάστρια στην ανασκαφή του νεολιθικού σπηλαίου Αλεπότρυπα, στον Πύργο Διρού Μάνης, υπό τη διεύθυνση του αρχαιολόγου Γεωργίου Παπαθανασόπουλου. Παράλληλα εργάστηκε στο κάστρο της Πύλου, καταγράφοντας και σχεδιάζοντας οθωμανικά ευρήματα, ενώ συνέβαλε στην οργάνωση εκδηλώσεων και ομιλιών.
Στη συνέχεια συνεργάστηκε για τρία έτη ως σχεδιάστρια με το αρχιτεκτονικό γραφείο Archiplan – Dino Georgiou & Partners. Το 1990 ίδρυσε μαζί με τη μητέρα της, Ασπασία Ζενέτου, την αίθουσα τέχνης ΥΠΟΓΡΑΦΗ, παρουσιάζοντας το άγνωστο έργο του πατέρα της, Τ.Χ. Ζενέτου. Αργότερα δραστηριοποιήθηκε στον χώρο του design και του εκπαιδευτικού παιχνιδιού. Διαχειριζόμενη το πλήρες αρχείο του Τ.Χ. Ζενέτου, ίδρυσε με τον σύζυγό της Κωνσταντίνο Μιχάλαρο την Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Αρχείο Τ.Χ. Ζενέτος, με στόχο την οργάνωση, μελέτη και δημόσια αξιοποίησή του. Η δράση της συνδέει την τέχνη, την αρχιτεκτονική, την έρευνα και την εκπαίδευση, με σταθερό ενδιαφέρον για τη μνήμη, τη δημιουργία και τη διάδοση γνώσης στον χρόνο.
Facts & Credits
Project title ESO 2026: “Negotiation, Not Compromise. Design as Dialogue Between Earth, Technology, and Humanity”
Typology Conference, Architecture, Design
Location Alexandra Trianti Hall, Megaron Athens Concert Hall
Date Wednesday, May 13, 2026
Content creation & Media Partnership by Archisearch.gr
Produced & curated by the Design Ambassador