Η ημερίδα ΕΣΩ, η μεγαλύτερη διοργάνωση για το Design και την Αρχιτεκτονική, επιστρέφει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 13 Μάϊου 2026 με κεντρική θεματική “Negotiation, Not Compromise” / Design as Dialogue – Between Earth, Technology, and Humanity”.
Η Ντόρα Θεοδωροπούλου, η Ελίνα Θεοδωροπούλου, ο Γιώργος Τζιρτζιλάκης και η Ελίνα Ζενέτου θα συμμετάσχουν σε στρογγυλή τράπεζα στην ΕΣΩ 2026 για την συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του μεγάλου οραματιστή αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτου. Μέσα από τις τοποθετήσεις τους, οι τέσσερις ομιλητές θα φωτίσουν το έργο και τη σκέψη του σπουδαίου Έλληνα, οραματιστή αρχιτέκτονα που αντιμετώπισε τον σχεδιασμό ως μια διαρκή διαπραγμάτευση ανάμεσα στη γη, την τεχνολογία και τον άνθρωπο, πολύ πριν αυτός ο διάλογος καταστεί κεντρικός στον σύγχρονο αρχιτεκτονικό λόγο.
Κλείστε τώρα τα εισιτήριά σας για το ΕΣΩ 2026, εδώ!
Η ημερίδα ΕΣΩ 2026, με θεματική «Negotiation, Not Compromise. Design as Dialogue Between Earth, Technology, and Humanity», τοποθετεί στο επίκεντρο τον προβληματισμό για ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό σχεδιασμό ως διαπραγμάτευση και όχι ως στατική επίλυση.
Η αρχιτεκτονική, σήμερα, καλείται να λειτουργήσει ως πεδίο διαλόγου ανάμεσα στην οικολογία και την οικονομία, την τεχνολογία και τη χειροτεχνία, το μόνιμο και το προσωρινό, το ψηφιακό και το φυσικό, καθώς και ανάμεσα στα ανθρώπινα και μη ανθρώπινα συστήματα. Μέσα σε αυτό το σύνθετο πλαίσιο, η αρχιτεκτονική πράξη δεν αποτελεί αποτέλεσμα συμβιβασμών, αλλά μια διαρκή διαδικασία νοητικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής διαπραγμάτευσης.
Ακριβώς αυτή τη λογική του διαλόγου ενσαρκώνει και η στρογγυλή τράπεζα με τίτλο «Τάκης Ζενέτος: Εκατό Χρόνια από τη Γέννηση ενός Πρωτοπόρου της Σύγχρονης Αρχιτεκτονικής (1926–2026)», στην οποία συμμετέχουν η αρχιτέκτονας και ερευνήτρια Ντόρα Θεοδωροπούλου, η εικαστικός Ελίνα Θεοδωροπούλου, ο αρχιτέκτονας–επιμελητής Γιώργος Τζιρτζιλάκης και η Ελίνα Ζενέτου, κόρη του αρχιτέκτονα και πρόεδρος του αρχείου του. Η συζήτηση επιχειρεί να επανατοποθετήσει το έργο και τη σκέψη του Τάκη Χ. Ζενέτου στο παρόν, αναδεικνύοντας τη διαχρονική τους επικαιρότητα σε μια εποχή όπου η αρχιτεκτονική καλείται να διαμεσολαβήσει ανάμεσα σε αντιφατικές δυνάμεις.
Το 2026 συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τη γέννηση του Τάκη Χ. Ζενέτου, μιας από τις πλέον ριζοσπαστικές και διορατικές μορφές της ελληνικής μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής.
Αρχιτέκτονας, ερευνητής και στοχαστής, ο Ζενέτος κινήθηκε διαρκώς στο όριο ανάμεσα στην υλοποιημένη αρχιτεκτονική και τη θεωρητική προβολή του μέλλοντος. Το έργο του δεν εγγράφεται απλώς στην ιστορία του ελληνικού μοντερνισμού, αλλά παραμένει ένα ανοιχτό πεδίο ερμηνειών για τη σχέση αρχιτεκτονικής, τεχνολογίας και κοινωνίας — μια σχέση που βρίσκεται στον πυρήνα της φετινής θεματικής της ΕΣΩ.
Κομβικό σημείο αυτής της κληρονομιάς αποτελεί το εμβληματικό κτίριο της Ζυθοποιίας ΦΙΞ, έργο των Τάκη Ζενέτου και Μαργαρίτη Χ. Αποστολίδη, το οποίο σηματοδότησε μια ιστορική καμπή τόσο για τη βιομηχανική αρχιτεκτονική όσο και για τη νεότερη αστική ταυτότητα της Αθήνας. Όπως αναδεικνύεται μέσα από την εκτενή έρευνα της Ντόρας Θεοδωροπούλου, το ΦΙΞ δεν αντιμετωπίζεται ως ένα στατικό αντικείμενο, αλλά ως ένας ζωντανός οργανισμός που συμπυκνώνει διαδοχικές φάσεις παραγωγής, αρχιτεκτονικών μετασχηματισμών και κοινωνικών νοημάτων. Μέσα από τις αλλεπάλληλες επεμβάσεις και επανανοηματοδοτήσεις του, λειτουργεί ως αρχείο της ίδιας της πόλης και ως παράδειγμα αρχιτεκτονικής διαπραγμάτευσης στον χρόνο.
Βασισμένη στη διδακτορική της έρευνα, η Ντόρα Θεοδωροπούλου επισημαίνει τη δύναμη της αρχιτεκτονικής να ενεργοποιήσει τη συλλογική μνήμη διατηρώντας «ζωντανά τα γεγονότα, τις καταστάσεις και τα πρόσωπα». Το έργο του Ζενέτου στο ΦΙΞ αναδεικνύεται έτσι όχι μόνο ως αρχιτεκτονική τομή, αλλά και ως πεδίο διαλόγου ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και τις μελλοντικές χρήσεις του χώρου — ένας διάλογος που συνομιλεί άμεσα με το «Design as Dialogue» της φετινής ημερίδας.
Παράλληλα με το υλοποιημένο έργο του, ο Τάκης Ζενέτος ανέπτυξε ένα εκτεταμένο θεωρητικό και ερευνητικό έργο, με πιο εμβληματική τη σύλληψη της Ηλεκτρονικής Πολεοδομίας που αποτελεί μια ριζοσπαστική πρόταση χωρικής οργάνωσης, όπου η τεχνολογία, η επικοινωνία και η αποϋλοποίηση των λειτουργιών της πόλης προτείνονται ως απάντηση σε ζητήματα υπερπληθυσμού, περιβαλλοντικής επιβάρυνσης και ποιότητας ζωής. Η σκέψη αυτή φανερώνει έναν αρχιτέκτονα που, από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, δεν σχεδίαζε απλώς κτίρια αλλά ολόκληρα συστήματα ζωής, τοποθετώντας την τεχνολογία σε συνεχή διαπραγμάτευση με τον άνθρωπο και το περιβάλλον.
Το έργο του Ζενέτου χαρακτηρίζεται από σταθερή μέριμνα για τον φωτισμό, τον κλιματισμό και τη σχέση του ανθρώπου με το τεχνητό και φυσικό περιβάλλον — στοιχεία που συνδέονται άμεσα με μια πρώιμη οικολογική και τεχνολογική συνείδηση. Όπως προκύπτει και από τον διάλογο γύρω από το ΦΙΞ, η αρχιτεκτονική του δεν επιδιώκει τη μνημειακότητα, αλλά την ευελιξία, τη μεταβολή και την προσαρμοστικότητα στον χρόνο, αξίες που βρίσκονται στον πυρήνα της σύγχρονης αρχιτεκτονικής σκέψης.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ΕΣΩ 2026 τιμά τον Τάκη Ζενέτο με την πρώτη δημόσια προβολή του οπτικοακουστικού έργου, που επιμελήθηκε η Ντόρα Θεοδωροπούλου σε συνεργασία με την εικαστικό Ελίνα Θεοδωροπούλου, μοντάζ και αερολήψεις του Παναγιώτη Τσάγκα και χορηγό την Αθηνά Μαρία Φιξ, αφιερωμένου στη ζωή και το έργο του σπουδαίου αρχιτέκτονα.
Το έργο φωτίζει εμβληματικές στιγμές της αρχιτεκτονικής του διαδρομής, όπως η μελέτη για την Ηλεκτρονική πολεοδομία, το κτίριο FIX, το Στρογγυλό Σχολείο στον Αγ.Δημήτριο, και το θέατρο του Λυκαβηττού, επαναφέροντας στο προσκήνιο το όραμα ενός δημιουργού που υπήρξε ταυτόχρονα βαθιά συνδεδεμένος με την εποχή του και ριζικά στραμμένος προς το μέλλον.
Η παράλληλη συζήτηση των δημιουργών του έργου με την κόρη του Τάκη Ζενέτου, Ελίνα Ζενέτου, και τον αρχιτέκτονα, Γιώργο Τζιρτζιλάκη, ενισχύει τη διαγενεακή και διεπιστημονική του ανάγνωση. Ο διάλογος ανάμεσα στην έρευνα, την εικαστική πρακτική και το αρχειακό υλικό αναδεικνύει τον Τάκη Ζενέτο ως μια διαρκώς ενεργή μορφή στον σύγχρονο αρχιτεκτονικό προβληματισμό, επιβεβαιώνοντας ότι, εκατό χρόνια μετά τη γέννησή του, δεν ανήκει μόνο στην ιστορία, αλλά συνομιλεί ουσιαστικά με το παρόν και το μέλλον της ελληνικής αρχιτεκτονικής.
Ντόρα Θεοδωροπούλου
Η Ντόρα Θεοδωροπούλου είναι Διδάκτωρ της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Απόφοιτος του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΑΠΘ και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος από την Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ. Έχει συνεργαστεί με αρχιτεκτονικά γραφεία στην Αθήνα και τη Ρώμη για την υλοποίηση ιδιωτικών και δημόσιων έργων. Έχει εργαστεί στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο σε διδασκαλία μαθημάτων Σύνθεσης, Ιστορίας και Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής και έχει συμμετοχή σε συνέδρια και ημερίδες αρχιτεκτονικής. Έχει οργανώσει εικαστικές-αρχιτεκτονικές εκθέσεις και δράσεις σε συνεργασία με την εικαστικό Ελίνα Θεοδωροπούλου. Το 2018 εξέδωσε το βιβλίο “ΦΙΞFIX 120+ XΡΟΝΙΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ,Τάκης Χ.Ζενέτος- Μαργαρίτης Χ. Αποστολίδης” από τις εκδόσεις Επίκεντρο και το 2020 το βιβλίο “ΦΙΞFIX 120+ YEARS OF ARCHITECTURE, Takis Zenetos-Margaritis Apostolidis a Turning Point in the History of the Fix Building”. Συνεχίζει την έρευνα για τον αρχιτέκτονα Τάκη Χ.Ζενέτο, δημιουργώντας δίκτυα συνεργασιών και δράσεων. Έχει δίπλωμα ψυχοθεραπείας με την μέθοδο της Βιοσύνθεσης. Είναι μέλος του ελληνικού και του διεθνούς Docomomo και της εικαστικό-αρχιτεκτονικής ομάδας Point of View.
Ελίνα Θεοδωροπούλου
Η Ελίνα Θεοδωροπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι Εικαστικός καλλιτέχνης. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά (1989-19994) και Εικαστικά στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών-ΑΣΚΤ(2003-2008) από όπου αποφοίτησε με άριστα. Έχει οργανώσει σημαντικές εικαστικές-αρχιτεκτονικές εκθέσεις σε συνεργασία με την αρχιτέκτονα Ντόρα Θεοδωροπούλου. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις και δώσει διαλέξεις όπως: Constant Bliss in the City, Circuits+Current (2025) – “Έργο Εικαστικό, Επιμέλεια έκθεσης, Οργάνωση Ομιλιών και Παρουσίαση βιβλίου Ντόρας Θεοδωροπούλου + Fix Game” ΕΣΗΕΑ (2024), “Νύχτες Μουσείων” – Ιστορικό Αρχείο Εθνικής Τράπεζας (2024) – Έργο εικαστικό, “Αρχιτεκτόνισσες στην ομίχλη” Θεσ/νικη (2024), “Woman Case” παρουσίαση καταλόγου, Κομπραί (2024), “Woman Case” Circuits+Currents, ΑΣΚΤ (2023), Performance lecture (2023) με Ντόρα Θεοδωροπούλου για έκθεση Ζαΐμη 2, “Ένας καλλιτέχνης συνομιλεί μέσα από το έργο του με την ιστορία του κτιρίου ΦΙΞ”, ΑΣΚΤ διάλεξη (2020), Σπίτι της Κύπρου «ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ» (2020). Eίναι μέλος της εικαστικό-αρχιτεκτονικής ομάδας Point of View.
Γιώργος Τζιρτζιλάκης
Ο Γιώργος Τζιρτζιλάκης είναι αρχιτέκτονας, θεωρητικός και επιμελητής εκθέσεων με ερευνητικά ενδιαφέροντα που κινούνται στη διασταύρωση της αρχιτεκτονικής με τη σύγχρονη τέχνη. Είναι ομότιμος καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και καλλιτεχνικός σύμβουλος του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ. Επιμελήθηκε εκθέσεις, εκδόσεις, μονογραφίες και από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 ενδιαφέρθηκε για την αναθεώρηση της συμβολής του Τάκη Χ. Ζενέτου στην μεταπολεμική αρχιτεκτονική κουλτούρα και την αποδέσμευση του έργου του από τα στερεότυπα και τα φαντάσματα που το περιέβαλαν. Από τις εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορεί το βιβλίο του “Υπο-νεωτερικότητα και εργασία του πένθους: Η επήρεια της κρίσης στη σύγχρονη ελληνική κουλτούρα”.
Ελίνα Ζενέτου
Η Ελίνα Ζενέτου είναι κόρη του αρχιτέκτονα Τάκη Χ. Ζενέτου και Πρόεδρος του Αρχείου Τάκης Χ. Ζενέτος, το οποίο έχει ως στόχο τη διαφύλαξη, μελέτη και ανάδειξη του αρχιτεκτονικού και θεωρητικού του έργου. Μέσα από το αρχείο, συμβάλλει ενεργά στη διατήρηση της μνήμης και της επικαιρότητας της σκέψης του Ζενέτου, υποστηρίζοντας ερευνητικές πρωτοβουλίες, εκδόσεις, εκθέσεις και δημόσιους διαλόγους γύρω από τη συμβολή του στη σύγχρονη αρχιτεκτονική και τον ελληνικό μοντερνισμό.
Facts & Credits
Project title ESO 2026: “Negotiation, Not Compromise. Design as Dialogue Between Earth, Technology, and Humanity”
Typology Conference, Architecture, Design
Location Alexandra Trianti Hall, Megaron Athens Concert Hall
Date Wednesday, May 13, 2026
Content creation & Media Partnership by Archisearch.gr
Produced & curated by the Design Ambassador
READ ALSO: Dream Houses: Casa Bajo los Pinos by Studio Rosa is a contemporary take on Mallorcan vernacular rural architecture