The proposed secondary school in Djilakh is envisioned as a climate-responsive learning village that seamlessly integrates education, community life, and long-term environmental resilience.
Rather than a single monolithic structure, the school is composed of a series of vaulted classroom modules arranged around shaded courtyards.
This modular organization creates a network of interconnected learning spaces that feel both intimate and collective, encouraging collaboration while maintaining a sense of safety and comfort. The architectural form is carefully designed to respond to the local climate, maximizing natural ventilation and daylight while minimizing heat gain and exposure to heavy sun and seasonal rains.
The vaulted roofs play a central role in ensuring thermal comfort without relying on mechanical cooling systems. Their geometry promotes the circulation of air, allowing hot air to rise and escape while drawing in cooler air at lower levels.
Deep overhangs and shaded walkways protect walls and openings from direct sunlight and rain, reducing glare and internal heat buildup.
The courtyards between classrooms function as transitional spaces that temper the microclimate, offering shaded outdoor areas where students can gather, study, and socialize throughout the day.
Material selection reinforces the project’s commitment to sustainability and cultural continuity.
The school prioritizes earth-based and locally available materials, which significantly reduce the environmental footprint associated with transportation and industrial production.
By drawing on local building traditions and craftsmanship, the design strengthens community identity and supports local economies. Construction methods are intentionally simple, durable, and repeatable, enabling local workers to build, repair, and expand the school over time without specialized equipment. This approach ensures long-term adaptability and fosters a sense of ownership among residents.
Flexibility is embedded in the spatial organization. Classrooms can accommodate different teaching styles and group sizes, while the surrounding outdoor spaces support informal learning and community events. The shaded courtyards become extensions of the classroom, encouraging interaction, creativity, and peer-to-peer exchange.
Beyond its educational function, the school is conceived as a shared civic space that welcomes families and neighbors, reinforcing its role as a social anchor within Djilakh.
Ultimately, the project aspires to create more than a place of instruction. It offers a secure, child-friendly environment that promotes well-being, dignity, and pride. By harmonizing climate-responsive design, local materials, and community participation, the school becomes a resilient and meaningful setting where students can learn, grow, and feel a deep sense of belonging.
Facts & Credits
Title Learning Under Shared Roofs – A climate-responsive secondary school rooted in community, craft, and growth
Typology ‘Senegal Secondary School’ Architecture Competition
Competition Organiser Archstorming & Let’s Build My School (LBMS)
Distinction 2nd Award
Project location Djilakh Senegal
Year 2026
Design Team Sophia Michopoulou, Foteini Pierrou
Text by the authors
Στην βραβευμένη πρότασή τους για τον Αρχιτεκτονικό Διαγωνισμό ‘Senegal Secondary School’, η Σοφία Μιχοπούλου και η Φωτεινή Πιέρρου σχεδιάζουν ένα σχολείο στο Τζιλάχ της Σενεγάλης ως ένα «χωριό μάθησης», έναν ευέλικτο χώρο που λειτουργεί τόσο ως εκπαιδευτική μονάδα όσο και ως κοινωνικός κόμβος. Αρθρωτές αίθουσες διδασκαλίας με θολωτή οροφή συγκεντρώνονται γύρω από αυλές, δημιουργώντας αλληλοσυνδεόμενους χώρους που ευνοούν τη συνεργασία, την άνεση και τον φυσικό αερισμό. Κατασκευασμένο με τοπικά υλικά και ανθεκτικές κατασκευαστικές μεθόδους, το έργο ανταποκρίνεται στο ιδιαίτερο κλίμα της περιοχής, ελαχιστοποιεί τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις ενώ παράλληλα ενισχύει τη συμμετοχή της κοινότητας μέσω της αξιοποίησης τοπικών τεχνικών και δεξιοτήτων.
Το προτεινόμενο γυμνάσιο–λύκειο στο Djilakh σχεδιάζεται ως ένα κλιματικά ευαίσθητο «χωριό μάθησης», όπου η αρχιτεκτονική υποστηρίζει την εκπαίδευση, την κοινωνική ζωή και τη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα.
Αντί για ένα ενιαίο, συμπαγές κτίριο, το σχολείο αποτελείται από μια σειρά θολωτών αιθουσών διδασκαλίας που οργανώνονται γύρω από σκιασμένες αυλές.
Αυτή η αρθρωτή διάταξη δημιουργεί ένα δίκτυο αλληλοσυνδεόμενων χώρων μάθησης, που προσφέρουν ταυτόχρονα αίσθηση οικειότητας και συλλογικότητας, ενθαρρύνοντας τη συνεργασία μέσα σε ένα ασφαλές και άνετο περιβάλλον. Η αρχιτεκτονική μορφή ανταποκρίνεται προσεκτικά στο τοπικό κλίμα, μεγιστοποιώντας τον φυσικό αερισμό και τον φυσικό φωτισμό, ενώ περιορίζει την υπερθέρμανση και την έκθεση στον έντονο ήλιο και τις εποχικές βροχές.
Οι θολωτές στέγες διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη διασφάλιση θερμικής άνεσης χωρίς τη χρήση μηχανικών συστημάτων ψύξης. Η γεωμετρία τους διευκολύνει την κυκλοφορία του αέρα, επιτρέποντας στον θερμό αέρα να ανέρχεται και να διαφεύγει, ενώ ταυτόχρονα εισέρχεται δροσερότερος αέρας σε χαμηλότερο επίπεδο.
Τα βαθιά πρόστεγα και οι σκιασμένοι διάδρομοι προστατεύουν τους τοίχους και τα ανοίγματα από την άμεση ηλιακή ακτινοβολία και τη βροχή, μειώνοντας τη θάμβωση και τη συσσώρευση θερμότητας στο εσωτερικό.
Οι αυλές λειτουργούν ως μεταβατικοί χώροι που βελτιώνουν το μικροκλίμα, προσφέροντας σκιασμένα υπαίθρια σημεία όπου οι μαθητές μπορούν να συγκεντρώνονται, να μελετούν και να κοινωνικοποιούνται καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Η επιλογή των υλικών ενισχύει τη δέσμευση του έργου στη βιωσιμότητα και τη διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας.
Δίνεται προτεραιότητα σε γαιώδη και τοπικά διαθέσιμα υλικά, μειώνοντας σημαντικά το περιβαλλοντικό αποτύπωμα που σχετίζεται με τη μεταφορά και τη βιομηχανική παραγωγή.
Μέσα από την αξιοποίηση τοπικών τεχνικών και δεξιοτήτων, το έργο ενδυναμώνει την κοινότητα και στηρίζει την τοπική οικονομία. Οι μέθοδοι κατασκευής είναι απλές, ανθεκτικές και επαναλαμβανόμενες, επιτρέποντας στους τοπικούς τεχνίτες να κατασκευάζουν, να συντηρούν και να επεκτείνουν το σχολείο με την πάροδο του χρόνου, χωρίς εξειδικευμένο εξοπλισμό. Έτσι διασφαλίζεται η προσαρμοστικότητα και καλλιεργείται το αίσθημα συλλογικής ιδιοκτησίας.
Η ευελιξία αποτελεί βασικό στοιχείο της χωρικής οργάνωσης. Οι αίθουσες μπορούν να προσαρμοστούν σε διαφορετικές παιδαγωγικές προσεγγίσεις και μεγέθη ομάδων, ενώ οι υπαίθριοι χώροι υποστηρίζουν την άτυπη μάθηση και τις κοινοτικές δραστηριότητες.
Πέρα από τον εκπαιδευτικό του ρόλο, το σχολείο λειτουργεί ως κοινόχρηστος πυρήνας ζωής, καλλιεργώντας την αίσθηση ασφάλειας, ευημερίας, υπερηφάνειας και του «ανήκειν» για τους μαθητές και την ευρύτερη κοινότητα.
Στοιχεία Έργου
Τίτλος Learning Under Shared Roofs – A climate-responsive secondary school rooted in community, craft, and growth
Τυπολογία Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός ‘Senegal Secondary School’
Οργανωτική Αρχή Archstorming & Let’s Build My School (LBMS)
Διάκριση 2ο Βραβείο
Τοποθεσία Djilakh Senegal
Έτος 2026
Ομάδα Σχεδιασμού Σοφία Μιχοπούλου, Φωτεινή Πιερού
Κείμενο από τις δημιουργούς
READ ALSO: Rebirth of the Velino: An Urban Regeneration Project in Rieti | 3rd Prize for the Proposal by Spazio Trasversale Architects.