Η σειρά αρθρογραφίας Hospitality Atmospheres διερευνά τις χωρικές, υλικές και αισθητηριακές ποιότητες που διαμορφώνουν την εμπειρία της φιλοξενίας. Μέσα από προσεκτικά επιλεγμένα έργα, η σειρά εξετάζει πώς η αρχιτεκτονική πλαισιώνει την άνεση, τις συναντήσεις και το τελετουργικό, αποκαλύπτοντας τη φιλοξενία όχι ως πρόγραμμα, αλλά ως ατμόσφαιρα που διαμορφώνεται από το φως, την υφή, τις αναλογίες και τη χρήση.
Στο Ημεροβίγλι της Σαντορίνης, το San Antonio, ένα πεντάστερο boutique hotel λαξευμένο στο υπόστρωμα της θηραϊκής γης, αναπτύσσεται στο κάθετο μέτωπο της καλντέρας με θέα στο Αιγαίο. Η ανακαίνιση από την Ουρανία Πικραμένου και τους Deplot Architects διαχειρίζεται τους περιορισμούς της υπόσκαφης κατασκευής, προτείνοντας μια ήπια προσέγγιση που αναδεικνύει τις υφιστάμενες ποιότητες, αφήνοντας χώρο για την συνάντηση αρχιτεκτονικής, τοπίου, φωτός και υλικότητας.
Στο Ημεροβίγλι της Σαντορίνης, το πεντάστερο boutique hotel San Antonio αναπτύσσεται στο κάθετο μέτωπο της θηραϊκής «άσπας» -του υποστρώματος πάνω στο οποίο διαμορφώθηκε η ιδιαίτερη υπόσκαφη αρχιτεκτονική της Σαντορίνης. Κρεμασμένο πάνω από έναν βραχώδη κολπίσκο της καλντέρας, το ξενοδοχείο έχει θέα προς τον Σκάρο, την Οία και τη Θηρασιά. Η εμπειρία άφιξης οργανώνεται ως χωρική αφήγηση: από τον δρόμο, η πορεία διέρχεται μέσα από ένα σκοτεινό, θολωτό τούνελ πλάτους πέντε και μήκους πενήντα μέτρων, για να αποκαλυφθεί αιφνίδια το ανοιχτό τοπίο του Αιγαίου.
Το συγκρότημα, που κατασκευάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 από τον Γιάννη Σιγάλα, αποτελείται από υπόσκαφα, θολωτά δωμάτια λαξευμένα στον βράχο, χωρίς θεμέλια, με στενές όψεις και μεγάλο βάθος.
Οι υποδομές είναι ενσωματωμένες στην πέτρα, σε ένα περιβάλλον με έντονη υγρασία, ενώ ο χώρος της σημερινής υποδοχής οργανώνεται γύρω από καμαροσκεπείς και σπηλαιώδεις διαμορφώσεις, όπου εντάσσεται και το εκκλησάκι του Αγίου Αντωνίου, από όπου το ξενοδοχείο παίρνει και το όνομά του.
Η ανακαίνιση πραγματοποιήθηκε υπό αυστηρούς κατασκευαστικούς περιορισμούς, καθώς η φύση της υπόσκαφης δομής δεν επέτρεπε επεμβάσεις στον φέροντα οργανισμό. Η διαχείριση της υγρασίας, η ιδιαιτερότητα των θόλων και η ακριβής χαρτογράφηση των υφιστάμενων δικτύων αποτέλεσαν βασικές προκλήσεις του έργου.
Η προσέγγιση επικεντρώθηκε σε μια ήπια, βιώσιμη αναβάθμιση, με διατήρηση των υδραυλικών εγκαταστάσεων και αξιοποίηση φυσικών υλικών.
Οι επεμβάσεις αφορούσαν τον επανασχεδιασμό των δωματίων, των κοινόχρηστων χώρων και των εξωτερικών διαμορφώσεων, καθώς και την αναδιάρθρωση της κυκλοφορίας, επιδιώκοντας τη συνοχή ανάμεσα στο υφιστάμενο και το νέο.
Το San Antonio επαναπροσδιορίζεται ως μια χωρική εμπειρία που αναδεικνύει τη σχέση αρχιτεκτονικής και τοπίου, όπου η διαδοχή σκοταδιού και φωτός, μάζας και κενού, συγκροτεί έναν άμεσο διάλογο με τη θηραϊκή γη και τον ορίζοντα του Αιγαίου.
Στοιχεία έργου
Τίτλος έργου San Antonio
Τυπολογία Αρχιτεκτονική, Ξενοδοχείο
Κατάσταση Υλοποιημένη
Αρχιτεκτονική Deplot Architects
Φωτογραφίες Χρήστος Δράζος
Kείμενο από τις δημιουργούς