Rather than treating homelessness as an urban exception, COMMON GROUND by Panagiota Maneta imagines care as the city’s social infrastructure. The diploma thesis transforms a central Athenian block into a porous civic landscape where collective living, public life, and long-term support converge, redefining architecture as an instrument of dignity and coexistence that is essential to an inclusive urban future. The project was presented in June 2026 at the School of Architecture of the University of Patras under the supervision of Ioannis Aesopos.
Αντί να αντιμετωπίζει την αστεγία ως μια αστική εξαίρεση, το COMMON GROUND της Παναγιώτας Μανέτα προτείνει τη φροντίδα ως κοινωνική υποδομή της πόλης. Η διπλωματική εργασία μετασχηματίζει ένα οικοδομικό τετράγωνο στο κέντρο της Αθήνας σε ένα πορώδες αστικό τοπίο, όπου η συλλογική κατοίκηση, η δημόσια ζωή και η μακροπρόθεσμη υποστήριξη συγκλίνουν, επαναπροσδιορίζοντας την αρχιτεκτονική ως εργαλείο αξιοπρέπειας και συνύπαρξης, θεμελιώδες για ένα συμπεριληπτικό αστικό μέλλον. Η εργασία παρουσιάστηκε τον Ιούνιο 2026 στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών υπό την επίβλεψη του Γιάννη Αίσωπου.
In a city where homelessness is often addressed through fragmented, temporary, and charity-based measures, COMMON GROUND proposes a different architectural position: care as permanent urban infrastructure. Located in the Municipality of Athens, between Patision Street and 3rd September Street, near Pedion tou Areos and Viktoria Square, the project brings transitional housing and co-living into the public core of the city, reframing homelessness not as a marginal condition but as a collective responsibility embedded in everyday urban coexistence.
Σε μια πόλη όπου η αστεγία αντιμετωπίζεται κυρίως μέσα από αποσπασματικές, προσωρινές και φιλανθρωπικού χαρακτήρα πρακτικές, το COMMON GROUND προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική προσέγγιση, αντιμετωπίζοντας τη φροντίδα ως μόνιμη αστική υποδομή. Το έργο χωροθετείται στον Δήμο Αθηναίων, ανάμεσα στην οδό Πατησίων και την 3ης Σεπτεμβρίου, κοντά στο Πεδίον του Άρεως και την Πλατεία Βικτωρίας, εντάσσοντας τη μεταβατική κατοίκηση στον πυρήνα της πόλης και επαναπροσδιορίζοντας την αστεγία ως συλλογική ευθύνη και όχι ως περιθωριακή συνθήκη.
Responding to the shortcomings of existing homelessness policies in Greece, the project integrates prevention, emergency support, transitional housing, and long-term accommodation within a single architectural system. Informed by research on homelessness mapping in Athens and adapted housing classifications, the proposal shifts the focus from temporary relief toward collective stability, continuity, and long-term social reintegration.
Απαντώντας στις ελλείψεις των υφιστάμενων πολιτικών για την αστεγία στην Ελλάδα, το έργο συγκροτεί ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό σύστημα που συνδυάζει την πρόληψη, την άμεση υποστήριξη, τη μεταβατική κατοίκηση και τη μακροχρόνια στέγαση. Με αφετηρία την έρευνα πάνω στη χαρτογράφηση της αστεγίας στην Αθήνα και στις τυπολογίες κατοίκησης, η πρόταση μετατοπίζει το επίκεντρο από την προσωρινή διαχείριση της ανάγκης για στέγαση προς τη συλλογική σταθερότητα, τη συνέχεια και τη βιώσιμη κοινωνική επανένταξη.
The ground floor operates as an open civic infrastructure, hosting shared dining areas, offices, medical and psychological support spaces, and an amphitheater organized around a planted courtyard embedded within the urban block. This courtyard becomes the social heart of the project, mediating between residents, visitors, and the surrounding neighborhood, while activating the building as part of a wider urban network of care. The project understands coexistence as a spatial condition, produced through shared routines, collective spaces, and everyday encounters.
Το ισόγειο λειτουργεί ως μια ανοιχτή αστική υποδομή, φιλοξενώντας κοινόχρηστους χώρους εστίασης, γραφεία, χώρους ιατρικής και ψυχολογικής υποστήριξης, καθώς και ένα αμφιθέατρο οργανωμένο γύρω από μια φυτεμένη αυλή, ενσωματωμένη στο εσωτερικό του οικοδομικού τετραγώνου. Η αυλή αυτή αποτελεί την κοινωνική καρδιά του έργου, λειτουργώντας ως ενδιάμεσος χώρος ανάμεσα στους κατοίκους, τους επισκέπτες και τη γειτονιά, ενώ ενεργοποιεί το κτίριο ως μέρος ενός ευρύτερου αστικού δικτύου φροντίδας. Το έργο αντιλαμβάνεται τη συνύπαρξη ως μια χωρική συνθήκη, η οποία παράγεται μέσα από κοινές καθημερινές πρακτικές, συλλογικούς χώρους και στιγμές καθημερινής συνάντησης.
Above, five residential floors are structured around short-term and long-term living models. Dormitories are organized into double-height communal clusters with shared kitchens and laundry, fostering interaction, mutual support, and the formation of everyday communities. The upper three residential floors accommodate independent housing units for both short-term and long-term living, prioritizing families and people with disabilities. Designed as the final stage of the housing continuum, the units provide greater privacy and autonomy while remaining connected to the project’s collective support system. The fifth-floor apartments extend directly onto a shared communal terrace, transforming the rooftop into an everyday social space that encourages interaction, recreation, and a continued sense of community among residents.
Στους επάνω ορόφους αναπτύσσονται διαφορετικά μοντέλα κατοίκησης που ανταποκρίνονται στις ανάγκες των χρηστών. Οι κοιτώνες οργανώνονται σε διώροφες συλλογικές ενότητες με κοινόχρηστες κουζίνες και χώρους πλυντηρίων, ενισχύοντας την αλληλοϋποστήριξη και τη δημιουργία κοινοτήτων. Οι τρεις τελευταίοι όροφοι φιλοξενούν ανεξάρτητες κατοικίες βραχυχρόνιας και μακροχρόνιας διαμονής, με έμφαση στη στέγαση οικογενειών και ατόμων με αναπηρία. Οι κατοικίες του πέμπτου ορόφου συνδέονται άμεσα με μια κοινόχρηστη ταράτσα, η οποία λειτουργεί ως χώρος συνάντησης, αναψυχής και συλλογικής καθημερινότητας.
Constructed primarily from CLT above a concrete ground plate, the building explores economical and sustainable construction while reducing environmental impact. Circulation elements, transparent staircases and outdoor steel stairs, are redefined as social condensers, transforming movement into encounter. The greenhouse operates as a small productive infrastructure, supporting food autonomy, therapeutic activity, and collective responsibility. Through permeability and shared spaces of collective care, COMMON GROUND reimagines housing as a platform for dignity, coexistence, and shared urban futures.
Η κατασκευή του κτιρίου βασίζεται κυρίως σε ξύλινη φέρουσα κατασκευή CLT πάνω σε βάση από οπλισμένο σκυρόδεμα, διερευνώντας μια οικονομική και περιβαλλοντικά βιώσιμη κατασκευαστική λύση. Τα κλιμακοστάσια επαναπροσδιορίζονται ως χώροι κοινωνικής συνάντησης, ενώ το θερμοκήπιο λειτουργεί ως παραγωγική υποδομή που υποστηρίζει την επισιτιστική αυτάρκεια, τη θεραπευτική απασχόληση και τη συλλογική ευθύνη. Μέσα από τη διαπερατότητα, τους κοινόχρηστους χώρους και την έννοια της συλλογικής φροντίδας, το COMMON GROUND επαναπροσδιορίζει την κατοικία ως πλατφόρμα αξιοπρέπειας, συνύπαρξης και κοινωνικής επανένταξης στο αστικό περιβάλλον.
Facts & Credits
Project title COMMON GROUND: An Urban Transitional Housing Complex for the Homeless in Central Athens
Typology Student Works, Diploma thesis
Date June 2026
Student Panagiota Maneta
Supervisor Ioannis Aesopos
Institution School of Architecture, University of Patras